วันศุกร์ที่ 10 ธันวาคม พ.ศ. 2553

6 อัศวินช่วยลดไขมันในเส้นเลือด

6 อัศวินช่วยลดไขมันในเส้นเลือด 

อัศวินที่ช่วยลดไขมันในเส้นเลือด(ไม่ใช่อัศวินที่ขี่ม้าขาวที่โฆษณาแน่นอน) ร่างกายของคนเราสามารถสร้างโคเลสเตอรอลได้เองอยู่แล้ว ดังนั้น ถ้าเรารับประทานอาหารที่มีไขมันสูงระดับโคเลสเตอรอลในกระแสเลือดก็จะมีสูงขึ้นตามไปด้วยและยังเสี่ยงต่อการเป็นโรคหลอดเลือดอุดตันและหัวใจวายแน่นอน อาหารบางอย่างมีคุณสมบัติช่วยควบคุมโคเลสเตอรอลได้เป็นอย่างดีเยี่ยม 6 อัศวินตัวสำคัญนั้นคือ
1.มะเขือต่างๆ
2.หอมหัวใหญ่ๆ
3.กระเทียม
4.ถั่วเหลือง
5.แอปเปิ้ล
6.โยเกิร์ต
วันใดมื้อใดที่คุณมีเมนูอาหารซึ่งอุดมไปด้วยไขมันมากๆก็ควรรับประทานอัศวิน ตัวหนึ่งตัวใดเพื่อควบคุมไขมัน เช่นเมื่อรับประทานแกงกะทิที่มันๆ ก็ควรรับประทานมะเขือเปราะหรือมะเขือพวงมากๆ เมื่อรับประทานไข่มากๆซึ่งเป็นตัวเพิ่มโคเลสเตอรอลที่น่ากลัวนัก คุณก็ควรรับประทานหอมหัวใหญ่ร่วมกับไข่เจียวหรือไข่ดาวด้วย หรือรับประทานแอปเปิลวันละ 1 ผลทุกๆ วัน หรือโยเกิร์ตวันละ 1 ถ้วยทุกๆวัน รับประทานกระเทียมสดๆ เล็กน้อยกับอาหารจานยำ จานคาวต่างๆ
เพื่อขับโคเลสเตอรอลออกจาก ร่างกายอันเป็นเรื่องที่แสนง่ายดายกว่าการเลิกรับประทานอาหารมันๆ ทุกจานโดยสิ้นเชิง คุณยังสามารถรับประทานเนย แฮม เบคอน ขาหมู ไข่ หรืออาหารไขมันสูงจานต่างๆ ได้ในบางมื้อ บางวันหากเพียงคุณรู้จักรับประทานอาหารอัศวินเหล่านี้เข้าไปด้วย
ซึ่งนอกจากจะช่วยลดโคเลสเตอรอลแล้ว อาหาร 6 อย่างนี้ยังมีคุณค่าของสารอาหารและแร่ธาตุสำคัญที่จะนำประโยชน์สู่ร่างกายของคุณอย่างมากมายในด้านอื่นๆ อีกด้วยเช่น แอปเปิล หอมใหญ่และโยเกิร์ต ช่วยให้คุณขับถ่ายดี ผิวพรรณสวยงามเป็นต้น

10 กลโกรงทางอินเทอร์เน็ต

อินเทอร์เน็ตเป็นสื่อที่ทำให้คนทั่วโลกสามารถติดต่อถึงกันได้แบบปฏิสัมพันธ์ 
กล่าวคือ ผู้รับและผู้ส่งข้อมูลสามารถสื่อสารและโต้ตอบข้อความกันได้ทันที ในรูปแบบมัลติมีเดีย 
อีกทั้งยังลดข้อจำกัดเรื่องระยะเวลาและสถานที่ในการแลกเปลี่ยนข้อมูล และการทำธุรกิจ ผู้ซื้อ
และผู้ขายได้รับความสะดวกในการซื้อขายและการโฆษณาสินค้าหรือบริการ อินเทอร์เน็ตทำให้การประกอบ 
ธุรกิจผ่านสื่ออิเล็กทรอนิกส์หรือ “พาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์” มีประสิทธิภาพและได้รับความนิยมในปัจจุบันมากขึ้น 
 
อย่างไรก็ดี การใช้อินเทอร์เน็ตอาจจะถูกนำไปใช้ในแง่ลบเพื่อหลอกลวงบุคคล เช่นเดียวกันกับการซื้อขายตามปกติ 
เนื่องด้วยผู้ที่ใช้อินเทอร์เน็ตในการทำธุรกรรม อาจไม่ทราบตัวบุคคลของผู้ที่ติดต่อว่าเป็นบุคคลใด โดยเฉพาะอย่างยิ่ง
เมื่อไม่เคยพบเห็นกันมาก่อน 

ข้อมูล สถิติ 
       จากการศึกษาข้อมูล สถิติเรื่องการใช้อินเทอร์เน็ตเมื่อกลางปี พ.ศ. 2544 (อ้างอิงจาก Nua Internet Survey, สิงหาคม 2544) 
มีการประมาณการว่าจำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตทั่วโลกสูงถึง 513 ล้านคน หรือคิดเป็นร้อยละ 8.46 ของประชากรทั่วโลก สำหรับ 
ภูมิภาคเอเชีย-แปซิฟิก มีจำนวนกว่า 144 ล้านคน สำหรับข้อมูลจำนวนผู้ใช้อินเทอร์เน็ตในประเทศไทยระหว่างเดือนมกราคม 
ถึงมีนาคม 2544 สำรวจโดยศูนย์เทคโนโลยีอิเล็กทรอนิกส์และคอมพิวเตอร์แห่งชาติ ร่วมกับสำนักงานสถิติแห่งชาติ พบว่ามี 
จำนวน 3.5 ล้านคน (http://ntl.nectec.or.th/internet) 
 
นอกจากนี้ รายงานสำรวจเรื่อง “การหลอกลวงทางอินเทอร์เน็ต” เมื่อปี พ.ศ. 2543 ของหน่วยงานของสหรัฐอเมริกาที่ชื่อว่า 
“National Fraud Information Center” ซึ่งมีหน้าที่รับเรื่องร้องเรียนจากประชาชนเกี่ยวกับการซื้อขายสินค้าและบริการทาง 
อินเทอร์เน็ต พบว่าในช่วงครึ่งหลังของปีเดียวกัน มีการร้องเรียนเป็นจำนวนทั้งสิ้น 20,014 เรื่อง และเมื่อรวมมูลค่าความ 
เสียหายตลอดทั้งปีคิดเป็นเงิน 3,387,530 ดอลลาร์สหรัฐฯ หรือความเสียหายเฉลี่ยต่อบุคคลคิดเป็นจำนวนเงิน 427 ดอลลาร์ 
สหรัฐฯ เรื่องที่ได้รับการ้องเรียนมากที่สุด 5 ลำดับแรกคือ การประมูลสินค้าทางอินเทอร์เน็ต (Internet Auctions) (78%), 
การซื้อสินค้าทั่วไป (10%), การให้บริการอินเทอร์เน็ต (Internet Access Services) (3%), การประกอบธุรกิจที่บ้าน 
(Work-At-Home) (3%) และการให้สินเชื่อล่วงหน้า (Advance Fee Loans) (2%) ตามลำดับ และจากการสำรวจในปี 2544 ที่ผ่านมา 
พบว่าผู้บริโภคได้รับความเสียหายเพิ่มขึ้นเป็นจำนวนเงิน 4,371,724 ดอลลาร์สหรัฐฯ 
 
การใช้อินเทอร์เน็ตเป็นเครื่องมือในการหลอกลวงมีหลายวิธีการ ตั้งแต่วิธีการดั้งเดิมที่อาจพบโดยทั่วไปไปจนถึงวิธีการที่ 
สลับซับซ้อน ผู้หลอกลวงใช้ความรู้ทางเทคโนโลยีเป็นเครื่องมือในการกระทำความผิด หรือก่อให้เกิดความเสียหายแก่ 
สาธารณชน แม้ว่าผู้บริโภคจะมีความรู้ทางเทคโนโลยี แต่ก็อาจไม่รู้เท่าทันหรือไม่ทราบถึงวิธีการหลอกลวงดังกล่าว จึง 
อาจได้รับความเสียหายได้ ดังนั้นการทำความเข้าใจถึงรูปแบบของการหลอกลวงที่ใช้อินเทอร์เน็ตเป็นเครื่องมือและเสนอ 
แนะวิธีป้องกันจะเป็นประโยชน์แก่ผู้บริโภคทำให้สามารถป้องกันปัญหาที่อาจเกิดขึ้น อีกทั้งจะช่วยสร้างความเชื่อมั่นให้ 
กับทั้งผู้บริโภคและผู้ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ให้ดียิ่งขึ้นด้วย 

1. การประมูลสินค้าทางอินเทอร์เน็ตโดยหลอกลวง (Internet Auction Fraud) 
       การโฆษณาขายสินค้าทางอินเทอร์เน็ตด้วยวิธีการประมูลสินค้า ผู้ซื้อที่สนใจจะเข้าร่วมการประมูลมักต้องลงทะเบียนเป็น 
สมาชิกของเว็บไซต์นั้นๆ ซึ่งโดยทั่วไปจะไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ หลังจากนั้นจะได้รับหมายเลขสมาชิกและรหัสผ่าน (password) 
ผู้ซื้อจะต้องเสนอราคาซื้อแข่งขันกับผู้ซื้อรายอื่น เมื่อเสร็จสิ้นการประมูลถือว่ามีการทำสัญญาซื้อขายระหว่างผู้ประมูลและผู้ 
เสนอขาย โดยจะมีการส่งข้อความทางอีเมล์ (e-mail) แจ้งให้ผู้ซื้อและผู้ขายทราบผลการประมูล และแจ้งรายละเอียดที่จะติด 
ต่อกันได้ เพื่อให้ทั้งฝ่ายผู้ซื้อขและผู้ขายติดต่อกันในเรื่องการชำระเงินและการส่งมอบสินค้า 
 
ลักษณะการหลอกลวง : 
       การประมูลสินค้าทางอินเทอร์เน็ต เป็นวิธีการซื้อขายสินค้าที่ได้รับความนิยม และเป็นช่องทางการติดต่อซื้อขายสินค้าที่ 
สะดวกรวดเร็ว ในรายงานสำรวจที่กล่าวมาแล้วของบางประเทศพบว่า เป็นวิธีการหลอกลวงที่พบมากที่สุดเช่นกัน การหลอกลวง 
มีหลายรูปแบบ เช่น ผู้ขายไม่ส่งมอบสินค้าที่ผู้ซื้อประมูลได้ เพราะไม่มีสินค้าอยู่จริง, การหลอกลวงโดยการปั่นราคาซื้อขาย 
ผู้ขายหรือบุคคลที่เกี่ยวข้องกับผู้ขายจะเข้าเสนอราคาเพื่อประมูลสินค้าของตน เพื่อให้สินค้ามีราคาสูงขึ้น ทำให้ผู้ซื้อต้องซื้อ 
สินค้าในราคาที่สูงเกินจริง เป็นต้น 
 
ความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้ : 
       ผู้ซื้อได้ชำระค่าสินค้าให้แก่ผู้ขายแล้ว แต่ยังไม่ได้รับสินค้า หรือได้รับสินค้าที่ชำรุดเสียหาย หรือเป็นสินค้าที่มีลักษณะ 
ไม่ตรงกับที่มีการเสนอขายแต่แรก ด้านผู้ให้บริการประมูลทางอินเทอร์เน็ตเองก็อาจได้รับความเสียหาย เพราะผู้ใช้บริการ 
(ผู้ซื้อและผู้ขาย) ไม่ให้ความไว้วางใจและไม่ใช้บริการ 
 
วิธีการป้องกัน : 
       ผู้ซื้อควรตรวจสอบว่าเว็บไซต์ที่ทำหน้าที่เป็นผู้ให้บริการด้านการประมูลทางอินเทอร์เน็ต (คนกลาง) มีวิธีการระบุตัวบุคคลที่ 
เป็นผู้ขาย (หรือผู้ซื้อ) ดีพอหรือไม่ กล่าวคือมีการเก็บประวัติ รายละเอียดของผู้ขาย ที่สามารถติดต่อได้ หรือพิจารณาว่าผู้ให้ 
บริการด้านการประมูลทางอินเทอร์เน็ต (คนกลาง) มีนโยบายการประกันความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นหรือไม่ โดยเฉพาะอย่างยิ่ง 
สำหรับสินค้าที่มีมูลค่าค่อนข้างสูง 

2. การให้บริการอินเทอร์เน็ตโดยหลอกลวง (Internet Service Provider Scams) 
       ผู้หลอกลวงจะส่งเช็คจำนวนหนึ่ง (เช่นราว 3.5 ดอลลาร์สหรัฐฯ) ให้แก่ผู้ใช้บริการ เมื่อมีการเบิกเงินตามเช็คแล้ว ก็ถือว่าผู้ 
บริโภคตกลงที่จะใช้บริการของผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต (Internet Service Provider - ISP) ที่ได้รับแจ้ง ในการนี้อาจจะไม่มีการ 
แจ้งค่าธรรมเนียมหรือค่าใช้จ่ายใดๆ และมักเป็นการทำสัญญาให้บริการอินเทอร์เน็ตที่มีระยะเวลานาน ผู้หลอกลวงจงใจให้ผู้ 
บริโภคหรือผู้ใช้บริการเกิดความสับสนและเข้าใจผิดในสาระสำคัญเกี่ยวกับการบริการนั้น กล่าวคือเมื่อผู้บริโภคเข้าทำสัญญา 
ดังกล่าวแล้วจะถือว่ายินยอมตามเงื่อนไขทุกประการที่ระบุไว้ การหลอกลวงดังกล่าวนี้มักพบในประเทศที่มีผู้ให้บริการ 
อินเทอร์เน็ตหลายรายและมีบริการที่หลากหลาย 
 
ลักษณะการหลอกลวง : 
       ผู้บริโภคถูกเรียกเก็บเงินค่าบริการต่างๆ จากผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต นอกจากนี้ ยังอาจจะมีคำขู่ที่กล่าวว่าถ้าหากผู้ใช้บริการ 
ต้องการเลิกสัญญาก่อนครบกำหนดสัญญา จะถูกปรับเป็นจำนวนเงินที่สูง 
 
ความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้ : 
       ผู้บริโภคถูกเรียกเก็บเงินค่าบริการต่างๆ จากผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต นอกจากนี้ ยังอาจจะมีคำขู่ที่กล่าวว่าถ้าหากผู้ใช้บริการ 
ต้องการเลิกสัญญาก่อนครบกำหนดสัญญา จะถูกปรับเป็นจำนวนเงินที่สูง 
 
วิธีการป้องกัน : 
       เมื่อผู้บริโภคได้รับเช็คโดยไม่ทราบสาเหตุที่ชัดเจนแล้ว ไม่ควรทำข้อตกลงใดๆ กับบุคคลอื่น แต่ควรศึกษารายละเอียด 
ของเอกสารหรือข้อตกลงที่ส่งมาโดยถี่ถ้วน ตรวจสอบค่าใช้จ่ายต่างๆ ที่จะถูกเรียกเก็บให้ครบถ้วน และควรติดต่อผู้ให้ 
บริการอินเทอร์เน็ตโดยตรง 

3. การใช้บัตรเครดิตโดยไม่ได้รับอนุญาต (Credit Card Fraud) 
       การชำระค่าสินค้า ค่าบริการทางอินเทอร์เน็ตที่ได้รับความนิยมที่สุดวิธีหนึ่งคือ การชำระเงินด้วยบัตรเครดิต เนื่องจากมี 
ความสะดวกแก่ทั้งผู้ซื้อและผู้ขาย ผู้ซื้อสามารถชำระเงินโดยการให้ข้อมูลบัตรเครดิตคือ หมายเลขบัตรเครดิต ชื่อ-สกุลของ 
ผู้ถือบัตร และวันหมดอายุแก่ร้านค้า ร้านค้าสามารถตรวจสอบได้เพียงว่า บัตรดังกล่าวเป็นบัตรที่ออกโดยผู้ออกบัตรจริง 
แต่ไม่สามารถตรวจสอบตัวบุคคลผู้ใช้บัตรได้ว่าเป็นบุคคลใด 
 
ลักษณะการหลอกลวง : 
       วิธีการหลอกลวงเกี่ยวกับการชำระเงินด้วยบัตรเครดิตทางอินเทอร์เน็ตมีหลายวิธี ตัวอย่างเช่น การให้บริการดูภาพลามก 
อนาจารโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ สำหรับผู้ที่มีอายุตั้งแต่ 18 ปีขึ้นไป (ตามกฎหมายสหรัฐอเมริกา) แต่ผู้บริโภคต้องแจ้ง 
ข้อมูลบัตรเครดิตให้ผู้ให้บริการทราบ เพื่อตรวจสอบความถูกต้องของข้อมูล แล้วผู้หลอกลวงจะใช้ข้อมูลนี้ไปกระทำผิดในที่อื่น 
 
ความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้ : 
       ผู้ถือบัตรที่เป็นผู้บริโภคถูกเรียกเก็บเงินค่าสินค้าหรือบริการจากบริษัทหรือธนาคารผู้ออกบัตร ทั้งที่ผู้ถือบัตรไม่ได้ใช้บัตร 
เครดิตชำระรายการนั้นๆ เลย ซึ่งกฎหมายบางประเทศจะให้ความคุ้มครองผู้ถือบัตรในกรณีนี้ หรือผู้ถือบัตรรับผิดไม่เกิน 
จำนวนเงินที่กำหนดไว้ในข้อตกลงระหว่างผู้ออกบัตรและผู้ถือบัตร 
 
วิธีการป้องกัน : 
       ผู้ถือบัตรเครดิตไม่ควรแจ้งข้อมูลบัตรเครดิตให้บุคคลอื่นทราบ แต่หากต้องมีการชำระเงินด้วยบัตรเครดิตทางอินเทอร์เน็ต 
ก็ควรเลือกร้านค้าที่มีความน่าเชื่อถือ หรือมีหลักแหล่งที่แน่นอนสามารถติดต่อได้ หรือผู้บริโภคอาจเลือกใช้บัตรที่มีวิธีการ 
ตรวจสอบตัวบุคคลผู้ใช้บัตรว่าเป็นผู้ถือบัตร เช่น การใช้รหัสประจำตัว (PIN) หรือรหัสใดๆ ที่ไม่ปรากฎอยู่บนบัตร แต่ถือ 
เป็นข้อมูลส่วนตัวของผู้ถือบัตรที่ไม่เปิดเผยให้บุคคลอื่นทราบ นอกจากนี้ ผู้ถือบัตรควรตรวจดูข้อตกลงที่ทำไว้กับผู้ออกบัตร 
ด้วยว่ามีเงื่อนไขความรับผิดชอบอย่างไร 

4. การเข้าควบคุมการใช้โมเดมของบุคคลอื่น (International Modem Dialing/ Modem Hijacking) 
ลักษณะการหลอกลวง : 
       การโฆษณาการให้บริการสื่อลามกอนาจารโดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ ผู้ใช้บริการจะต้องติดตั้งโปรแกรมคอมพิวเตอร์เพื่อดู 
ภาพดังกล่าวหรือเรียกว่า ‘viewer’ หรือ ‘dialer’ ของผู้ให้บริการ เมื่อผู้ใช้บริการเปิดดูภาพด้วยโปรแกรมข้างต้นแล้ว การทำงาน 
ของโปรแกรมดังกล่าวจะเริ่มเมื่อมีการใช้เครื่องโมเดม (modem) ในขณะเดียวกันโปรแกรมฯ จะควบคุมการทำงานของโมเดม 
และสั่งให้หยุดการทำงานโดยที่ผู้ใช้บริการไม่รู้ตัว แล้วจะสั่งให้มีการต่อเชื่อมผ่านโมเดมอีกครั้งหนึ่ง โดยเป็นการใช้โทรศัพท์ 
ทางไกลจากที่ใดที่หนึ่ง แล้วมีการใช้อินเทอร์เน็ตอีกครั้งจากที่นั้น เพื่อให้ผู้ใช้บริการสามารถดูเว็บไซต์ 
 
ความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้ : 
       ผู้ใช้บริการจะถูกเรียกเก็บเงินค่าโทรศัพท์ทางไกลจำนวนมาก ทั้งที่ผู้ใช้บริการอาจไม่รับรู้ ซึ่งเป็นเพราะมีบุคคลอื่น 
ลักลอบใช้โทรศัพท์โดยอาศัยโปรแกรมคอมพิวเตอร์ดังกล่าว 
 
วิธีการป้องกัน : 
       ผู้ใช้บริการหรือผู้บริโภคควรหลีกเลี่ยงไม่ติดตั้งโปรแกรมคอมพิวเตอร์ สำหรับการให้บริการใดๆ โดยไม่เสียค่าใช้จ่าย 
โดยเฉพาะอย่างยิ่งการดูเว็บไซต์ที่มีข้อมูลภาพลามกอนาจาร และควรตรวจสอบเงื่อนไขและค่าใช้จ่ายต่างๆ ถ้าพบสิ่งผิดปกติ 
ต้องแจ้งระงับการใช้งานกับผู้ให้บริการทันที นอกจากนั้น ผู้ใช้บริการควรตรวจสอบใบแจ้งหนี้ค่าบริการโทรศัพท์อย่างสม่ำเสมอ 

5. การหลอกลวงให้ใช้บริการเกี่ยวกับเว็บไซต์ (Web Cramming) 
ลักษณะการหลอกลวง : 
       การหลอกลวงว่ามีการให้บริการเปิดเว็บเพจ (web page) โดยไม่เสียค่าใช้จ่ายใดๆ เช่นการเปิดเว็บเพจเป็นเวลา 30 วัน 
และไม่มีข้อผูกพันใดๆ ถ้าไม่ใช้บริการต่อไป 
 
ความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้ : 
       เมื่อมีการตกลงใช้บริการดังกล่าวแล้ว ผู้ใช้บริการจะถูกเรียกเก็บเงินค่าใช้บริการโทรศัพท์ หรือค่าใช้บริการในการมี 
เว็บเพจ (ค่าธรรมเนียมการใช้พื้นที่) เป็นจำนวนมาก ทั้งๆ ที่ตนไม่เคยใช้บริการหรือไม่ได้สมัครแต่อย่างใด ผู้ใช้บริการยังไม่ 
สามารถแจ้งให้ผู้ให้บริการยกเลิกได้ทันทีอีกด้วย 
 
วิธีการป้องกัน : 
       ผู้บริโภคควรตรวจสอบข้อมูลเกี่ยวกับผู้ให้บริการ และเลือกใช้บริการที่มีความน่าเชื่อถือเท่านั้น (กรณีนี้มักพบใน 
ประเทศที่มีผู้ให้บริการโทรศัพท์จำนวนมากเช่นในประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นต้น) 

6. การหลอกลวงโดยใช้การตลาดหรือการขายแบบตรง (Multilevel Marketing Plans/ Pyramids) 
ลักษณะการหลอกลวง : 
       การหลอกลวงในลักษณะนี้คล้ายคลึงกับการนำสื่อโฆษณาในการทำตลาดหรือการขายตรง โดยมีการชักชวนให้บุคคลทั่วไปเข้าร่วมเป็น
สมาชิกในเครือข่ายธุรกิจ โดยการกล่าวอ้างว่าผู้ขายจะได้รับสิทธิในการจำหน่ายสินค้าหลายชนิด และได้รับผลประโยชน์จากการขายสินค้า
หรือชักชวนบุคคลอื่นเข้ามาเป็นตัวแทนขายตรง เป็นทอดๆ ทำให้ผู้ที่ได้รับประโยชน์จริงมีจำนวนน้อยราย 
 
ความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้ : 
       ผู้บริโภคที่เข้าร่วมเครือข่ายจะต้องชำระค่าสมาชิกจำนวนหนึ่ง แต่จะไม่มีรายได้ประจำแต่อย่างใด รายได้ของผู้บริโภค
จึงไม่แน่นอนและมักจะไม่ได้รับผลประโยชน์ตามที่ผู้หลอกลวงกล่าวอ้าง เพราะไม่สามารถขายสินค้าได้ตามเป้าหมาย 
 
วิธีการป้องกัน : 
       ผู้บริโภคควรระมัดระวังในการสมัครเป็นสมาชิกหรือตัวแทนจำหน่ายสินค้า ที่ต้องหาสมาชิกรายอื่นเพิ่มขึ้นหรือต้อง 
จำหน่ายสินค้าที่มีราคาค่อนข้างสูงให้ได้ตามยอดจำหน่ายที่กำหนด เพราะอาจถูกหลอกลวงได้ 

7. การหลอกลวงโดยเสนอให้เงินจากประเทศไนจีเรีย (Nigerian Money Offers) 
ลักษณะการหลอกลวง : 
       ผู้ใช้อินเทอร์เน็ตจะได้รับข้อความจากจดหมายหรืออีเมล์ (e-mail) จากบุคคลที่กล่าวอ้างว่ามีความสำคัญในประเทศไนจีเรีย 
เพื่อขอช่วยเหลือในการโอนเงินจำนวนมากไปยังต่างประเทศ โดยผู้บริโภคจะได้รับเงินส่วนแบ่งจำนวนนับล้านเหรียญ 
ดอลลาร์สหรัฐฯ 
       ข้อความในจดหมายหรืออีเมล์มีเนื้อหาทำนองว่า ประชาชนในประเทศไนจีเรียไม่สามารถเปิดบัญชีเงินฝากในต่างประเทศ 
หรือโอนเงินออกนอกประเทศที่มีมูลค่าราว 10 ล้านดอลลาร์สหรัฐฯ ได้ หรือรัฐบาลไนจีเรียต้องการทำธุรกิจกับชาวต่างชาติ 
จึงต้องการความช่วยเหลือจากชาวต่างชาติในการเปิดบัญชีเงินฝากประเภทกระแสรายวันที่เบิกด้วยเช็ค ซึ่งท่านจะได้รับค่า 
ตอบแทนหรือค่านายหน้า ผู้บริโภคเพียงแต่แจ้งรายละเอียดของบัญชีเงินฝากของตน และกรอกเอกสารพร้อมทั้งลงลายมือชื่อ 
ของเจ้าของบัญชีเท่านั้น 
 
ความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้ : 
       เมื่อมีการแจ้งข้อมูลบัญชีเงินฝากแล้ว ผู้บริโภคจะถูกเรียกเก็บค่าธรรมเนียมหรือค่าใช้จ่ายในการดำเนินการตลอดเวลา 
โดยให้ผู้บริโภคโอนเงินเข้าบัญชีที่แจ้งไว้ ผู้ที่หลอกลวงจึงสามารถเบิกเงินจากบัญชีดังกล่าวได้โดยอ้างเอกสารมอบอำนาจของเจ้า 
ของบัญชี แต่การโอนเงินลักษณะนี้อาจทำไม่ได้ในประเทศไทย เว้นแต่จะเป็นการโอนเงินระหว่างบัญชีของธนาคารเดียวกัน 
ทางอินเทอร์เน็ต 
 
วิธีการป้องกัน : 
       ผู้บริโภคไม่ควรหลงเชื่อบุคคลอื่นที่อ้างตัวและเสนอจะให้ผลประโยชน์จำนวนมหาศาลโดยไม่มีความเสี่ยงเช่นนี้ และ 
ไม่ควรเปิดเผยข้อมูลบัญชีธนาคารของตนแก่ผู้อื่นด้วย 

8. การหลอกลวงให้ประกอบธุรกิจที่บ้าน (Work-at-Home) 
ลักษณะการหลอกลวง : 
       บริษัทที่หลอกลวงจะเชิญชวนให้ผู้ต้องการประกอบธุรกิจทางอินเทอร์เน็ตหรือธุรกิจด้านพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ 
สมัครเป็นสมาชิกเพื่อทำธุรกิจ โดยผู้บริโภคมีเพียงเครื่องคอมพิวเตอร์และสามารถใช้อินเทอร์เน็ตจากที่บ้านได้ และมักอ้าง 
ว่าธุรกิจประเภทนี้เป็นธุรกิจที่เติบโตอย่างรวดเร็ว ในขณะที่ผู้บริโภคจะไม่ได้รับคำแนะนำในการทำธุรกิจ ไม่มีข้อมูลธุรกิจ 
ที่ชัดเจนหรือไม่ทราบว่าตนอาจไม่ได้รับค่าตอบแทนใดๆ เลย ผู้ถูกหลอกลวงจะถูกเรียกเก็บเงินค่าสมาชิกหรือซื้ออุปกรณ์ที่ 
จำเป็นเพื่อเริ่มทำธุรกิจ 
 
ความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้ : 
       ผู้ลงทุนจะไม่ได้รับเงินค่าตอบแทนตามที่มีการกล่าวอ้าง และอาจต้องสูญเสียเงินจากการลงทุนอีกด้วย 
 
วิธีการป้องกัน : 
       ผู้ที่ต้องการลงทุนหรือต้องการเป็นเจ้าของกิจการ ควรศึกษาหรือสอบถามรายละเอียดของประเภทธุรกิจที่จะลงทุนการจ่าย 
เงินค่าตอบแทนที่ผู้บริโภคจะได้รับ ที่มีกำหนดเวลาที่แน่นอนรวมถึงค่าใช้จ่ายทั้งหมดที่จะต้องจ่ายในการเริ่มต้นทำธุรกิจ 
และผู้บริโภคควรระวังไม่หลงเชื่อคำเชิญชวนของผู้ที่อ้างว่าเป็นธุรกิจที่สร้างรายได้จำนวนมากภายในระยะเวลาสั้นๆ 

9. การหลอกลวงให้จดทะเบียนโดเมนเนม (Domain name registration scams) 
ลักษณะการหลอกลวง : 
       ผู้ที่ต้องการทำธุรกิจทางอินเทอร์เน็ตที่ต้องการมีเว็บไซต์และโดเมนเนมของตนเอง จะได้รับการเสนอแนะว่า ท่านสามารถ
ได้รับสิทธิในการจดทะเบียนโดเมนเนมในระดับบนที่เรียกว่า “Generic Top-Level Domain’ หรือ gTLD ได้แก่ .com, .org, .net, 
.int, .edu, .gov, .mil, .aero, .biz, .coop, .info, .museum, .name, and .pro เป็นต้น ก่อนบุคคลอื่น และถูกเรียกเก็บ
ค่าธรรมเนียมในการจองโดเมนเนมที่ต้องการ ซึ่งในความเป็นจริงไม่มีการให้บริการในลักษณะดังกล่าว 
 
ความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้ : 
       ผู้ที่หลงเชื่ออาจได้รับความเสียหายเพราะได้ชำระเงินให้แก่ผู้ที่หลอกลวง โดยไม่ได้รับสิทธิหรือประโยชน์ตามที่กล่าวอ้าง 
 
วิธีการป้องกัน : 
       หลีกเลี่ยงการใช้บริการการขอจดทะเบียนโดเมนเนมล่วงหน้า ที่ให้การรับรองว่าจะได้รับสิทธิ ในการเลือกโดเมนเนมประเภทนี้ (gTLD) 
ก่อนบุคคลอื่น และไม่ควรหลงเชื่อคำโฆษณา ควรติดตามข่าวสารเกี่ยวกับการยื่นขอจดทะเบียนจากผู้รับจดทะเบียนที่ได้รับสิทธิภายใน ประเทศ
หรือเว็บไซต์ของ ICANN (Internet Corporation for Assigned Names and Numbers) (www.icann.org) ควรใช้บริการจดทะเบียนโดเมนเนมกับหน่วยงาน
ที่น่าเชื่อถือ เช่น ผู้ให้บริการอินเทอร์เน็ต, บริษัทที่ประกอบธุรกิจเกี่ยวกับพาณิชย์อิเล็กทรอนิกส์ หรือใช้บริการของ “ศูนย์สารสนเทศ
เครือข่ายแห่งประเทศไทย” (Thailand Network Information Center – THNIC) (www.thnic.net) 

10. การหลอกลวงโฆษณาหรือขายยามหัศจรรย์ (Miracle products) 
ลักษณะการหลอกลวง : 
       การโฆษณาหรือขายยาทางอินเทอร์เน็ตที่อ้างสรรพคุณว่าสามารถรักษาโรคหรืออาการเจ็บป่วยด้วยโรคร้ายแรง เช่น โรคมะเร็ง, 
โรคภูมิคุ้มกันบกพร่อง (HIV/AIDS), โรคความดันโลหิตสูง ฯลฯ หรือสามารถบรรเทาความเจ็บป่วยได้ภายในระยะเวลาอันสั้น และมักอ้างว่ายาเหล่านี้
ได้รับการรับรองหรือการพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์แล้ว 
 
ความเสียหายที่อาจเกิดขึ้นได้ : 
       ผู้ป่วยที่ซื้อยาดังกล่าวโดยเชื่อว่าสามารถรักษาความเจ็บป่วยได้ อาจต้องสูญเสียเงินหรือโอกาสในการได้รับการรักษาอย่างถูกต้อง 
นอกจากนั้น ยังอาจได้รับอันตรายจากการใช้ยาเหล่านั้นด้วย 
 
วิธีการป้องกัน : 
       การใช้ยารักษาโรคควรได้รับคำแนะนำจากแพทย์หรือเภสัชกรเท่านั้น 
 
สรุป รูปแบบของการหลองลวง (Type of fraud)
  1. การประมูลสินค้าทางอินเทอร์เน็ต (Internet Auction Fraud)
    ของถูก ของดี น่าซื้อ : ปั่นราคา ไม่มีสินค้า 
  2. การให้บริการอินเทอร์เน็ต (Internet Service Provider Scams) 
    ให้บริการอินเทอร์เน็ตถูก : เรียกเก็บค่าบริการ ถ้าเลิกก่อนกำหนดต้องถูกปรับ 
  3. การใช้บัตรเครดิตโดยไม่ได้รับอนุญาต (Credit Card Fraud) 
    บริการภาพโป๊ แค่ถามเลขบัตรเครดิตก็ดูได้ : เขาเอาข้อมูลไปใช้จ่าย 
  4. การเข้าควบคุมการใช้โมเดมของบุคคลอื่น (International Modem Dialing/ Modem Hijacking)
    เปิดดูภาพโป๊ และมีโปรแกรมพิเศษ : หลอกให้โทรทางไกล 
  5. การหลอกลวงให้ใช้บริการเว็บไซต์ (Web Cramming) 
    ให้บริการเว็บเพจฟรี : ตอนหลังเรียกเก็บเงิน เลิกก็ยาก 
  6. การหลอกลวงโดยใช้การขายแบบตรง (Multilevel Marketing Plans/ Pyramids)
    เป็นเศรษฐีได้ง่าย : ต้องจ่ายก่อน ไม่มีอะไรรับรองว่ารวย 
  7. การหลอกลวงโดยเสนอให้เงินจากไนจีเรีย (Nigerian Money Offers) 
    มีเงินให้หลายสิบล้านจากนักการเมืองต่างชาติ : แค่โอนเงินสัก 2 หมื่นเป็นค่าดำเนินการ 
  8. การหลอกลวงให้ประกอบธุรกิจที่บ้าน (Work-at-Home) 
    เป็นเสือนอนกินอยู่บ้าน : แต่ไม่เป็นดังฝัน 
  9. การหลอกลวงให้จดทะเบียนโดเมนเนม (Domain name registration scams) 
    จดโดเมนถูก หรือฟรี : แต่ท่านไม่ใช่เจ้าของ หรือถูกเรียกเก็บเงินภายหลัง 
  10. การหลอกลวงโฆษณาหรือขายยามหัศจรรย์ (Miracle products) 
    ยาวิเศษ : ไม่หาย แถมอันตราย เพราะรักษาไม่ทัน
ที่มา : http://www.thaiall.com/article/10method.htm























































ระวังแชร์ลูกโซ่


เตือนให้ระวังธุรกิจบนอินเตอร์เน็ตที่มีพฤติการณ์เข้าข่าย "แชร์ลูกโซ่"
ขณะนี้ได้มีธุรกิจทางอินเตอร์เน็ต เปิดเป็น Club ชักชวนประชาชนให้มาสมัครสมาชิก และ ร่วมออมเงินกับ Club โดยอ้างว่าเป็นโครงการเงินออมระหว่างประเทศที่มุ่งช่วยเหลือประชาชนให้มีรายได้ และ เงินออมเพียงพอในวัยเกษียณ ซึ่งธุรกิจดังกล่าว ไม่ต้องขายสินค้า ไม่ใช่ธุรกิจขายตรง ไม่ใช่แผนการตลาดแบบ Matrix  ของธุรกิจขายตรง เพียงแค่สมัครเป็นสมาชิก และจ่ายเงินประมาณ 20 เหรียญ โดยไม่ต้องแนะนำใครมาเป็นสมาชิกเลย ในระยะเวลา 5 เดือน จะมีรายได้เข้ามาจนถึงเดือนที่ 19 จะได้เงินตอบแทนประมาณ 400 เหรียญ ต่อเดือน หรือหากแนะนำสมาชิก ก็จะมีรายได้เร็วขึ้น รวมทั้งมีรายได้จากการแนะนำ XX เหรียญ/คน /เดือน ตลอดชีวิต
ธุรกิจดังกล่าว รับสมัครสมาชิกไปทั่วโลกผ่านเครือข่ายอินเตอร์เน็ต โดยอ้างว่ามีอดีตผู้อำนวยการธนาคารโลก และดูแลโครงการระหว่างประเทศกว่า 400 แห่ง เป็นดูแลโครงการธุรกิจดังกล่าว และเป็นโครงการเพื่อยกระดับคุณภาพชีวิตของประชากรโลก นอกจากนี้ยังอ้างว่ามีนักธุรกิจระหว่างประเทศเข้าร่วมสนับสนุนการดำเนิน โครงการดังกล่าว เพื่อสร้างความน่าเชื่อถือให้กับโครงการ
กลุ่มป้องปรามการเงินนอกระบบ สำนักงานปลัดกระทรวงการคลัง จึงอยากเตือนให้ประชาชนระมัดระวังการชักชวนเป็นสมาชิก และเข้าร่วมลงทุนกับธุรกิจบนอินเตอร์เน็ตในลักษณะดังกล่าว โดยขอให้ตรวจสอบที่มาที่ไปของบริษัท หรือตรวจสอบการขออนุญาตประกอบธุรกิจกับหน่วยงานราชการที่เกี่ยวข้อง ซึ่งในอดีตเคยมีอินเตอร์เน็ตที่แอบอ้างธุรกิจใจต่างประเทศชักชวนประชาชนมา ร่วมสมัครสมาชิกและร่วมลงทุน ซึ่งแท้จริงแล้วธุรกิจในลักษณะดังกล่าว อาจเป็นแชร์ลูกโซ่ที่มุ่งหาสมาชิกเพื่อระดมเงินเข้าบริษัทโดยใช้สินค้าและ บริการมาบังหน้า และนำเงินลงทุนหรือค่าสมัครจากสมาชิกรายใหม่มาหมุนเวียนจ่ายให้กับสมาชิกราย เดิมโดยไม่ได้ทำธุรกิจตามที่กล่าวอ้าง ภายหลังเมื่อไม่มีผู้มาสมัครสมาชิก หรือมีผู้เสียหายไปร้องเรียนทางการเข้ามาจับกุม ธุรกิจดังกล่าวก็จะล้มและปิดตัวลง เกิดความเสียหายแก่สมาชิก และผลกระทบอื่นๆ ตามมา
ดังนั้นก่อนนำเงินเข้าร่วมลงทุน หรือหากสงสัยว่าจะมีพฤติการณ์เข้าข่ายเป็นการหลอกลวงประชาชนในลักษณะแชร์ลูก โซ่ หรือได้รับความเสียหาย ขอได้โปรดร้องเรียน แจ้งเบาะแส สอบถาม หรือ ให้ข้อมูล หลักฐาน ได้ที่ ศูนย์รับแจ้งการเงินนอกระบบ สายด่วน 1359 อีเมล์1359@MOF.GO.TH ร้องเรียนทางเว็บไซต์ www.1359.in.th (คลิ๊กเมนูระบบร้องทุกข์ออนไลน์) หรือมาร้องเรียนด้วยตนเองได้ที่ กลุ่มป้องปรามการเงินนอกระบบ อาคารสำนักงานปลัดกระทรวงการคลัง ชั้น 6 กระทรวงการคลัง ถนนพระราม 6 เขตพญาไท แขวงสามเสนใน กรุงเทพฯ 10400 ในวันและเวลาราชการ (จันทร์ ศุกร์ 8.30 – 16.30 น)
กลุ่มป้องปรามการเงินนอกระบบ
10 พฤศจิกายน 2553



ตัดต่อวีดีโอตอน 1

วันพฤหัสบดีที่ 2 ธันวาคม พ.ศ. 2553

วันพฤหัสบดีที่ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2553

วันพฤหัสบดีที่ 2 กันยายน พ.ศ. 2553

วันพุธที่ 25 สิงหาคม พ.ศ. 2553

วันพฤหัสบดีที่ 19 สิงหาคม พ.ศ. 2553

ความสำเร็จและความล้มเหลวคือจุดเดียวกัน

ความสำเร็จและความล้มเหลวคือจุดเดียวกัน 
วันนี้มีคนๆหนึ่งมีเงินหนึ่งพันล้าน เราจะถือว่าประสบความสำเร็จหรือล้มเหลว คนส่วนใหญ่น่าจะตอบว่าประสบความสำเร็จ แต่ถ้าคนๆนั้นคือมหาเศรษฐีของเมืองไทยหรือของโลก เขาอาจจะตอบว่าล้มเหลวก็ได้ เพราะระดับเขาเคยมี ควรจะมี หรือต้องมีอย่างน้อยเป็นหลักหมื่นล้าน


ถ้าวันนี้มีคนๆหนึ่งจบการศึกษาระดับมัธยมศึกษาตอนปลาย (ม.6) คนส่วนใหญ่จะคิดว่ายังไม่ประสบความสำเร็จด้านการศึกษา แต่ถ้าคนๆนั้นเป็นคนพิการอย่างใดอย่างหนึ่งที่เป็นปัญหาอุปสรรคต่อการเรียน เขาอาจจะคิดว่านี่คือความสำเร็จสูงสุดในชีวิตของเขาแล้วก็ได้
ถ้าวันนี้คนๆหนึ่งได้รับการเลื่อนตำแหน่งขึ้นมาเป็นหัวหน้างาน เราจะถือว่าเขาประสบความสำเร็จในหน้าที่การงานหรือไม่ ถ้าเรารู้ว่าคนๆนี้เขาจบปริญญาโทมาแต่ได้เป็นแค่หัวหน้างาน หรือถ้าเรารู้ว่าคนๆนั้นเขาจบแค่ ป.6 เท่านั้น หรือถ้าเรารู้ว่าคนๆนั้นเป็นลูกเจ้าของบริษัท หรือถ้าเรารู้ว่าคนๆนั้นเป็นคนพิการ หรือถ้าเรารู้ว่าคนๆนั้นทำงานมาเกือบสามสิบปีแล้วก่อนที่จะได้รับการเลื่อนตำแหน่ง ฯลฯ เรายังจะยืนยันว่าเขาประสบความสำเร็จหรือล้มเหลวหรือไม่
ถ้าเราปีนขึ้นไปอยู่บนยอดเขาสูงประมาณ 1000 ฟุตจากระดับน้ำทะเล จุดนี้อาจจะเป็นความล้มเหลวสำหรับนักปีนเขาสูงระดับโลก แต่จุดเดียวกันนี้อาจจะเป็นความสำเร็จของเด็ก คนแก่ หรือคนพิการก็ได้
จากตัวอย่างเหล่านี้ คงจะพออธิบายได้ว่าความสำเร็จของคนๆหนึ่งอาจจะเป็นจุดล้มเหลวของคนอื่นได้ ในทางกลับกัน จุดที่บางคนเรียกว่าความสำเร็จนั้นอาจจะเป็นจุดเดียวกันกับจุดที่คนอื่นเรียกกว่าล้มเหลวก็ได้
ทำไมจึงเป็นเช่นนี้ ก็เพราะว่าคำว่า “สำเร็จ” หรือ “ล้มเหลว” นั้นเป็นเพียงความหมายที่คนส่วนใหญ่ในสังคมสมมติกันขึ้นมา เช่น ถ้าใครจบการศึกษาสูงกว่าคนทั่วไปในสังคม สังคมก็มักจะบอกว่าเป็นความสำเร็จ ถ้าใครมีทรัพย์สินเงินทองสูงกว่าคนทั่วไปในสังคม สังคมก็จะบอกว่าเป็นความสำเร็จ ในทางกลับกัน ถ้าใครตั้งเป้าหมายว่าจะทำอะไร เท่าไหร่ เมื่อไหร่ ถ้าทำไม่ได้ เขาก็จะคิดว่าล้มเหลว ดังนั้น คำว่าสำเร็จหรือล้มเหลวจึงไม่ใช่ความจริงที่แท้จริง เป็นเพียงความจริงแบบสมมติ (ตามมุมมองของสังคม ตามมุมมองของแต่ละบุคคล) ถ้าเป็นความจริงที่แท้จริงทุกคนต้องตอบเหมือนกัน เช่น การสัมผัสกับไฟทุกคนจะตอบว่าร้อน ไม่มีใครตอบว่าเย็น เพราะมันคือความจริงที่แท้จริง
เนื่องจากคำว่า “สำเร็จ” กับ “ล้มเหลว” เป็นคำที่อยู่ตรงกันข้ามแบบซ้ายสุดกับขวาสุด เป็นตัวชี้วัดประเภท “ได้กับตก” หรือ “YES กับ NO” หรือประเภท “ON กับ OFF” ไม่มีระดับย่อยของสองคำนี้ เช่น คนเราไม่ค่อยใช้คำว่า “สำเร็จมาก” “สำเร็จปานกลาง” “สำเร็จน้อย” “สำเร็จบางส่วน” “เกือบล้มเหลว” “เกือบสำเร็จ” “ล้มเหลวเล็กน้อย” “ล้มเหลวปานกลาง” ไปจนถึงไม่สำเร็จเลย เมื่อเป็นเช่นนี้ คำสองคำนี้จึงมีอิทธิพลต่อชีวิตคนค่อนข้างมาก เพราะคนมักจะถูกตัดสินจากสังคมและตัวเองในเรื่องต่างๆว่า “สำเร็จ” หรือ “ล้มเหลว” เท่านั้น
คนส่วนใหญ่มักจะยึดติดกับคำว่า “สำเร็จ” หรือ “ล้มเหลว” มากกว่าการกระทำ บางครั้งสิ่งที่เราทำนั้นเกือบจะได้ตามเป้าหมายที่กำหนดไว้ เราก็ไม่เคยพูดว่า “เกือบสำเร็จ” เรามักจะบอกตัวเองว่า “ล้มเหลว”
นอกจากนี้ คนเรามักตัดสินเรื่องต่างๆว่าสำเร็จหรือล้มเหลวโดยการเทียบกับมาตรฐานที่สังคมกำหนด เช่น คนที่ประสบความสำเร็จด้านการศึกษาต้องจบระดับใด ได้เกรดเฉลี่ยเท่าไหร่ ฯลฯ หรือไม่ก็เทียบกับเป้าหมายที่ตัวเองกำหนดขึ้นมา เช่น ต้องเก็บเงินให้ได้หนึ่งล้านบาทภายในหนึ่งปี ต้องเป็นผู้จัดการให้ได้ภายในสามปีหลังจากจบการศึกษา ฯลฯ ทำให้คนให้ความสำคัญกับผลต่างระหว่างสิ่งที่ทำได้กับมาตรฐานของสังคมหรือเป้าหมายของตัวเองมากเกินไป จนหลงลืมไปว่าสาระสำคัญของชีวิตอยู่ที่การกระทำตามที่ตั้งใจไว้มากกว่าผลที่เกิดขึ้น เพราะบางครั้งเราได้ทำบางสิ่งบางอย่างอย่างเต็มที่แล้ว แต่ผลที่ได้ไม่เป็นไปตามเป้าหมาย เราน่าจะภูมิใจกับสิ่งนี้ ไม่ใช่มัวแต่ไปเสียใจกับผลที่ไม่เป็นไปตามเป้าหมายที่คาดหวังไว้ เช่น เราไม่ได้รับการเลื่อนตำแหน่งทั้งๆที่เราได้ทำงานอย่างเต็มที่แล้ว ผลการเรียนออกมาต่ำกว่าที่เรากำหนดไว้ทั้งๆที่เราตั้งใจเรียนเต็มที่แล้ว ฯลฯ
ดังนั้น ถ้าเรามัวแต่ไปยึดติดกับผลการตัดสินสุดท้ายมากเกินไป อาจจะทำให้เราต้องดิ้นรนเพื่อค้นหาคำว่า “สำเร็จ” และหลีกหนีคำว่า “ล้มเหลว” อยู่ตลอดเวลา จนบางครั้งทำให้เราหลงเดินทางไปในทางที่ผิด เพียงเพราะอยากจะประสบความสำเร็จ เช่น ต้องประจบเจ้านายเพื่อให้เราประสบความสำเร็จในหน้าที่การเงิน เราต้องลอกข้อสอบเพื่อให้ได้เกรดดี เราต้องโกงคนอื่นเพื่อให้มีเงินตามที่เราต้องการ ฯลฯ

เพื่อป้องกันไม่ให้เราหลงใหลและติดใจไปกับคำว่า “สำเร็จ” หรือกลัวและไม่อยากเจอกับคำว่า “ล้มเหลว” มากเกินไป จึงขอแนะนำแนวทางในการปรับเปลี่ยนความคิดเสียใหม่ดังนี้
  • อย่าตั้งเป้าหมายเพื่อใช้ตัดสินผลลัพธ์สุดท้าย แต่จงตั้งเป้าหมายเพื่อให้เกิดความท้าทายและเกิดแรงจูงใจ
    การตั้งเป้าหมายในการทำสิ่งใดสิ่งหนึ่งนั้น อย่าตั้งเป้าหมายเพื่อเอาไว้ตัดสินผลที่เกิดขึ้นในขั้นสุดท้ายเท่านั้น แต่...จงตั้งเป้าหมายเพื่อสร้างความท้าทายให้ตัวเอง เพราะถ้าเป้าหมายยากเกินไปคนเราก็จะไม่ต้องทำอะไร เพราะคิดว่าทำไปก็ไม่บรรลุเป้าหมาย ในทางกลับกันถ้าตั้งเป้าหมายง่ายจนเกินไป คนเราก็จะไม่ทำอะไรเพิ่มเติม เพราะยังไงก็ได้ตามเป้าหมายอยู่แล้ว เราควรจะตั้งเป้าหมายที่ท้าทาย เพื่อให้เกิดความมุ่งมั่นอยากจะไปให้ถึง และเกิดแรงจูงใจในการที่อยากจะทำสิ่งนั้นๆ เมื่อเราได้ทำสิ่งที่ตั้งเป้าหมายไว้อย่างเต็มที่ก็ไม่ต้องไปสนใจว่าผลลัพธ์ที่ได้มาจะได้ต่ำกว่า เท่ากับหรือดีกว่าเป้าหมาย ซึ่งในความเป็นจริงแล้วถ้าเราวางแผนดี ทำดี ทำถูก ผลที่เกิดขึ้นย่อมไม่แตกต่างจากเป้าหมายที่เรากำหนดไว้อย่างแน่นอน
  • จงตั้งเป้าหมายย่อยๆที่มีหลายระดับภายใต้เป้าหมายใหญ่
    คนส่วนใหญ่มักจะตั้งเป้าหมายเพียงเป้าหมายสุดท้ายเพื่อใช้ตัดสินผลการกระทำในเรื่องนั้นๆ ซึ่งเป้าหมายบางเรื่องกว่าจะรู้ว่าได้หรือไม่ได้ตามเป้าต้องใช้เวลานาน และถ้าเราฝากความหวังไว้กับเป้าหมายสุดท้ายเพียงอย่างเดียว ถ้าผลออกมาปรากฎว่าไม่ได้ตามเป้า อาจจะทำให้เรารู้สึกผิดหวัง คิดว่าล้มเหลว ดังนั้น เพื่อป้องกันความรู้สึกนี้ จึงควรกำหนดเป้าหมายย่อยๆภายใต้เป้าหมายหลัก เช่น แทนที่จะกำหนดว่าเราจะต้องมีเงินเก็บไม่ต่ำกว่า 10 ล้านอีก 20 ปีข้างหน้าเพียงอย่างเดียว อาจจะต้องกำหนดเป้าหมายย่อยๆ เช่น เราจะเก็บเงินเดือนเท่านั้นเท่านี้ ปีละเท่านั้นเท่านี้ อย่างน้อยเป้าหมายย่อยจะช่วยให้เรามีแรงจูงใจมากขึ้น บางเดือนเก็บได้ต่ำกว่าเป้า บางเดือนอาจจะเก็บได้มากกว่าเป้า ทำให้ชีวิตเรามีทั้งความสำเร็จและล้มเหลวสลับกันไป ดีกว่ารอไปตัดสินครั้งเดียวอีกสิบห้าปีข้างหน้า
  • ให้คิดว่าทุกเรื่องที่เกิดขึ้นเราประสบความสำเร็จเสมอเนื่องจากคำว่า “สำเร็จ” เป็นคำที่เราเป็นผู้เลือกกำหนดขึ้น ดังนั้น เมื่อเราทำอะไรลงไปอย่างเต็มที่แล้ว ยังไม่ได้ตามเป้าหมายที่กำหนดไว้ ก็ขอให้คิดว่าเราประสบความสำเร็จแล้ว เพราะการที่เราได้ทำสิ่งต่างๆตามที่ตั้งใจไว้แล้วนั่นคือความสำเร็จในการลงมือปฏิบัติ ส่วนผลลัพธ์ที่เกิดขึ้นมานั้น ก็ขอให้เรียกว่า “ผลสำเร็จ” ถึงแม้ว่าผลสำเร็จนั้นจะน้อยกว่าเป้าหมายที่เราคาดหวังไว้ก็ไม่เป็นไร ถ้าเรารับไม่ได้ก็ลองนำเอาผลนั้นไปเทียบกับชีวิตคนที่ด้อยกว่าเรา เช่น เราตั้งเป้าหมายว่าเราจะซื้อบ้านเดี่ยวหลังใหญ่ๆสักหลังหนึ่ง แต่เราทำได้แค่มีบ้านทาวเฮาส์หลังเล็กๆหลังหนึ่ง ก็อย่าคิดว่าเราไม่ได้ตามเป้าหมาย(ล้มเหลว) แต่จงคิดว่าการที่เรามีบ้านเป็นของตัวเองน่าจะถือเป็นความสำเร็จระดับหนึ่งแล้ว เราต้องนำผลที่เราได้เทียบกับคนที่ด้อยกว่าเราว่าประสบความสำเร็จหรือไม่ เช่น ไปถามคนที่ไม่เคยมีบ้านมาก่อน ไปถามคนที่อาศัยอยู่ตามเผิงใต้ทางด่วนหรือชุมชนแออัด ผมเชื่อว่าเขาจะบอกเราว่าเราประสบความสำเร็จแล้ว
  • ให้คิดว่าความสำเร็จที่เกิดขึ้นคือความล้มเหลว
    ดังที่กล่าวไว้แล้วตั้งแต่ต้นว่าคำว่า “สำเร็จ” และ “ล้มเหลว” เป็นจุดเดียวกัน ทั้งนี้ ขึ้นอยู่กับมุมมองของแต่ละคน ดังนั้นเมื่อไหร่ก็ตามที่เราทำอะไรแล้วได้ตามเป้าหรือดีกว่าเป้า อย่าไปคิดว่าเราประสบความสำเร็จเพราะมิฉะนั้นเราจะหลงระเริงกับผลแห่งความสำเร็จนั้นจนทำให้เกิดความประมาท เช่น พอมีเงินทองขึ้นมาก็ใช้เงินอย่างสุรุ่ยสุร่าย แต่จงคิดว่าเราประสบความล้มเหลวโดยไปเทียบกับคนที่เขามีมากกว่าเรา เช่น ถ้าเราได้เลื่อนตำแหน่งเป็นผู้จัดการ เราต้องเทียบกับผู้บริหารที่อายุเท่ากับเรา แต่ตอนนี้เขามีตำแหน่งสูงกว่าเรา ทั้งนี้ เพื่อให้เราเกิดความท้าทายใหม่และเกิดแรงจูงใจเพิ่มขึ้นมาอีก เพราะกำลังใจคนมักจะหมดเมื่อได้ในสิ่งที่ต้องการเรียบร้อยแล้ว
  • จงสุขใจเมื่อได้ทำในสิ่งที่ต้องการจะทำ มากกว่ารอผลสำเร็จ
    ในการดำเนินชีวิตเพื่อให้ไปสู่เป้าหมายที่ต้องการ อย่าให้ชีวิตดำเนินไปเต็มไปด้วยความทุกข์หรือความเครียด เพราะความสุขสุดท้ายที่จะได้รับจากความสำเร็จที่กำหนดไว้นั้น อาจจะไม่สามารถชดเชยกับความทุกข์ในระหว่างทางเดินของชีวิตได้ เช่น ตั้งเป้าหมายว่าเมื่ออายุ 50 ปี จะต้องมีเงินมีบ้านมีทรัพย์สินเท่านั้นเท่านี้ และในระหว่างทางเดินต้องใช้ชีวิตแบบหักโหมทำงานหาเงิน จนทำให้ร่างกายทรุดโทรมหรือเจ็บป่วย รับรองได้ว่าเมื่อเป้าหมายเรื่องต่างๆประสบความสำเร็จแล้ว ความสำเร็จนั้นไม่สามารถนำมาหกกลบลบหนี้กับร่างกายที่ย่ำแย่ไม่ได้เลย ด้วยเหตุผลนี้ จึงอยากให้ทุกคนจงหาความสุขในระหว่างทางเดินของชีวิตก่อนที่จะไปถึงเป้าหมายให้มากขึ้น เพราะเป็นความสุขที่ได้กินทุกวัน เป็นความสุขที่เกิดขึ้นได้บ่อยๆ ไม่ต้องไปรอ ณ ตอนเข้าเส้นชัยเพียงจุดเดียว
     
สรุป คำว่า “ความสำเร็จ” และ “ความล้มเหลว” จึงไม่ใช่สิ่งที่แตกต่างกัน ไม่ใช่คนเรื่องกัน แต่เป็นเรื่องเดียวกัน เป็นจุดเดียวกัน เพียงแต่คนในแต่ละสังคม หรือแต่ละบุคคลนำไปใช้ตีความให้เกิดความแตกต่างกันขึ้นมาเท่านั้น ดังนั้น ถ้าเราอยากจะได้คำว่า “สำเร็จ” มากๆเราก็สามารถทำได้โดยการเปลี่ยนความหมายที่ใจของเรา ถ้าเราต้องการเตือนตัวเองไม่ให้ประมาท เราก็สามารถกำหนดความหมายของคำว่า “ล้มเหลว” ขึ้นมาได้ตลอดเวลาเช่นกัน เพราะคำทั้งสองคำนี้ไม่ใช่ความหมายที่แท้จริง แต่เป็นความหมายตามการสมมติของแต่ละคนแต่ละสังคมเท่านั้น และหวังเป็นอย่างยิ่งว่าต่อไปนี้ ทุกท่านคงจะสามารถกำหนด “ความสำเร็จ” และ “ล้มเหลว” ได้ด้วยตัวเองได้ตลอดเวลาที่ต้องการนะครับ


ดีเหมือนกันที่มีลูกน้องที่แก่กว่าและมีปัญหา
คนที่เป็นหัวหน้าหลายคนมักจะบ่นให้ฟังว่าเบื่อลูกน้องที่มีปัญหา ไม่รู้จะแก้อย่างไร โดยเฉพาะหัวหน้าที่เป็นคนรุ่นใหม่มีวุฒิการศึกษาสูงกว่าและมีลูกน้องที่อายุเยอะกว่า(แก่กว่า) และมีประสบการณ์ในการทำงานมากกว่า ลูกน้องบางคนก็ออกอาการไม่ยอมรับหัวหน้าที่เด็กกว่า บางคนก็ดื้อตาใส(ดูเหมือนยอมโดยอำนาจหน้าที่แต่ลึกๆไม่ยอมรับ) บางคนก็ตีรวนให้หัวหน้าละอ่อนรับไม่ได้ และระเบิดอารมณ์ ออกมาเพื่อเปิดจุดอ่อน หรือไม่ก็หวังจะให้หัวหน้ากระเด็นจากเก้าอี้ ในขณะที่บางคนต้องการให้หัวหน้าเกรงใจและให้ความสำคัญกับตัวเองมากกว่าลูกน้องคนอื่นๆ

ใครก็ตามที่เจอปัญหาแบบนี้ ขอแนะนำว่าอย่าเพิ่งท้อ เพราะชีวิตการทำงานของเรายังมีอีกยาวไกล ลองปฏิบัติตามแนวทางดังต่อไปนี้
  • คิดว่าดีเหมือนกันที่จะได้มีโอกาสทดสอบฝีมือในการบริหารคน สิ่งแรกที่ต้องทำคือเปลี่ยนใจเปลี่ยนทัศนคติในการมองลูกน้องแก่แต่หนังเหนียวจากมุมลบมาเป็นมุมบวกก่อน เพราะถ้าเรามองว่าเขาคือปัญหาเขาก็จะสร้างปัญหาให้เราจริงๆ แต่ถ้าเขาสร้างปัญหา แต่เราคิดว่าปัญหานั้นๆคือโจทย์ที่ท้าทายที่เราจะต้องแก้ให้ได้ ก็จะกลายเป็นสิ่งจูงใจให้เราอยากแก้ปัญหายากๆ เหมือนกับการที่เราสามารถแก้โจทย์คณิตศาสตร์ที่ยากๆได้ ตอนที่หาคำตอบไม่ได้ก็อาจจะเบื่อบ้างท้อบ้าง แต่พอเราแก้ไขมันได้แล้วเราจะได้ความภูมิใจที่สูงกว่าการแก้โจทย์ที่ง่ายๆ
  • ค่อยๆแก้ไขจากปัญหาเล็กๆเพื่อสร้างกำลังใจสู่การแก้ไขปัญหาใหญ่ ลูกน้องที่มีปัญหาถ้าเรามองชีวิตเขาในภาพรวมเราจะเห็นเฉพาะภาพของปัญหาเท่านั้น แต่เราไม่สามารถรู้ได้ว่าปัญหาในชีวิตเขาทั้งหมดมีกี่เรื่องอะไรบ้าง เรื่องไหนใหญ่ เรื่องไหนเล็ก เรื่องไหนแก้ได้ เรื่องไหนแก้ไขไม่ได้ ดังนั้น ขอให้วิเคราะห์ดูว่าปัญหาของลูกน้องคนนั้นมีอะไรบ้าง เช่น ไม่ค่อยแสดงความคิดเห็นเวลาอยู่ในที่ประชุม ชอบดักคอเรา(เบรค)อยู่เรื่อยๆ เวลาอยู่ต่อหน้าลูกน้องคนอื่น ดื้อเงียบ ชอบพูดแต่ไม่ทำ ชอบใช้อำนาจกับเพื่อนร่วมงาน ไม่ค่อยชอบทำงานเอกสาร ฯลฯ เมื่อเรารู้ว่าเขามีปัญหาอะไรบ้างแล้ว ขั้นตอนต่อไปคือเลือกปัญหาเล็กๆที่คิดว่าน่าจะแก้ได้ง่ายมาแก้ไขก่อน เพราะถ้าเราแก้ไขได้เราจะมีกำลังใจที่จะแก้ไขปัญหาต่อๆไปของเขาได้
  • ปล่อยให้เจ็บแล้วค่อยช่วย ลูกน้องบางคนอาจจะต้องใช้วิธีเหมือนกับการเลี้ยงลูกคือถ้าห้ามไม่ฟัง และมักจะดันทุรัง ก็ต้องปล่อยให้ได้รับบทเรียนที่เจ็บปวดบ้าง เช่น ปล่อยให้งานหลุดเพื่อให้หน่วยงานอื่นหรือผู้บริหารตำหนิเสียบ้าง(แกล้งทำเป็นไม่รู้ไม่เห็นตอนที่เขาทำงาน) และค่อยเข้ามารับหน้าแทนเมื่อเขาโดนด่า อย่างน้อยเขาก็จะรู้สึกเป็นหนี้บุญคุณเราบ้าง ถึงแม้ว่าไม่ได้แสดงออกให้เห็นก็ตาม ทำแบบนี้เป็นช่วงๆ (แต่อย่าบ่อยเกินไป จนรู้สึกเป็นแผนของหัวหน้า) ก็น่าจะช่วยลดแรงต้านลงไปได้บ้างนะครับ เพราะแค่เขาไม่พายแต่ก็ไม่เอาเท้าราน้ำ เรือลำน้อยๆของหน่วยงานเราก็น่าจะแล่นได้เร็วขึ้นแล้ว
  • จงทำการตลาดผ่านคนสนิทของลูกน้องที่มีปัญหา คนเราทุกคนมักจะมีคนที่เรายอมรับอยู่หลายคน ดังนั้น ลูกน้องที่มีปัญหาก็เช่นกัน เขาต้องมีคนบางคนที่เขายอมรับฟังและเชื่อใจ คนๆนั้นจะพูดอะไรเตือนอะไรก็มักจะฟัง การที่เราจะพูดหรือกระทำอะไรด้วยตัวเอง ต่อให้ทำดีอย่างไร ลูกน้องที่มีปัญหาก็มักจะตัดคะแนนเราในใจอยู่ส่วนหนึ่งแล้ว ดังนั้น จงพยายามทำการตลาด(สร้างเครดิตตัวเอง)ผ่านคนสนิทหรือคนที่รู้ใจของลูกน้องเรา เพราะอย่างน้อยก็น่าจะช่วยป้องกันไม่ให้คนรู้ใจเขาใส่ไฟเราทางหนึ่ง และอาจจะใช้คนสนิทของเขาสร้างเครดิตให้เราได้บ้าง
สรุป ใครก็ตามที่มีลูกน้องที่แก่กว่าและมีปัญหา กรุณานำแนวทางดังกล่าวไปปรับใช้ดู ผมเชื่อว่าแค่เปลี่ยนทัศนคติจากลบเป็นบวกก็น่าจะช่วยให้มองเห็นโอกาสและแนวทางในการแก้ไขปัญหาลูกน้องประเภทนี้ได้แล้ว

คิดใหญ่ แต่ไม่ควรเริ่มต้นใหญ่

คิดใหญ่ แต่ไม่ควรเริ่มต้นใหญ่
ในสมัยเด็กๆผมได้สังเกตเห็นความแตกต่างของวิธีคิดและวิธีการดำเนินชีวิตของคนสองกลุ่มคือ กลุ่มคนไทย เชื้อสายจีนที่มักจะอาศัยอยู่ในตลาด อาชีพที่ทำส่วนใหญ่คือเปิดร้านขายของ และกลุ่มคนไทยที่มี อาชีพทำการ เกษตรมีที่ดินซึ่งได้มาจากมรดกตกทอดจากบรรพบุรุษ ตอนแรกคนไทยเชื้อสายจีนมักจะเริ่มต้นจากร้านขาย ของชำเล็กๆหรือไม่ก็ปลูกผักขาย ที่อยู่ก็อาจจะเป็นแค่เพิงพอที่จะหลบแดดหลบฝนได้เท่านั้น คนกลุ่มนี้พยายาม เก็บหอมรอบริบจนค่อยๆเติบโตขึ้นมาทีละเล็กทีละน้อยแต่เติบโตอย่างอย่างมั่นคง จากกระต๊อบ กลายเป็นห้อง แถวจากห้องแถวกลายเป็นตึกสองชั้นสามชั้น จนกลายเป็นกิจการใหญ่โต



ในขณะที่คนไทยกลุ่มที่สองที่เคยทำสวนทำไร่จากฐานะคหบดีใหญ่ในหมู่บ้าน เมื่อที่ดินถูกแบ่งให้ลูกให้หลาน ทอดแล้วทอดเล่า มรดกทางทรัพย์สินไม่ว่าจะเป็นที่ดิน เรือกสวนไร่นา บ้านหลังใหญ่ๆ ก็จะเหลือน้อยลงๆ ทุกรุ่นสุดท้ายหลายคนก็ต้องขายที่ขายทางไป บางคนก็คิดการใหญ่อยากจะร่ำรวยเหมือนคนไทยเชื้อ สายจีน บ้างอยากจะผันตัวเองจากเกษตรกรมาเป็นพ่อค้า แต่คนกลุ่มที่สองนี้มักจะเริ่มต้นทำอะไรเกินตัว เพราะค่านิยม ของคนไทยโดยเฉพาะคนในชนบทมักจะคำนึงถึงหน้าตามากกว่าเรื่องอื่น เช่น ถ้าจะทำกิจการต้องเปิดตัวให้ ใหญ่โตบางคนเริ่มเปิดกิจการใหญ่โตมีตึก 5 ชั้น แต่ด้วยความที่ไม่ได้เกิดจากจากสายเลือดของคนทำมาค้าขาย ที่แท้จริงทำให้รู้เท่าไม่ถึงการณ์ ขาดประสบการณ์ในการค้าขาย สุดท้ายตึกที่เคยเริ่มต้นทำพิธีเปิดซึ่งมี 5 ชั้นๆ ค่อยๆลดลงมาทีละชั้น สุดท้ายเหลือเพียงขายก๋วยเตี๋ยวแบบรถเข็นหรือไม่ก็กลับเข้าไปรับจ้างทำสวนเหมือน รุ่นปู่ย่าตายาย

ถึงแม้ยุคสมัยจะเปลี่ยนไป แต่ผมก็ยังเชื่อว่าเรื่องแบบนี้ยังมีให้เห็นอยู่มากในสังคมไทย โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สังคมของปัญญาชนคนทำงานแบบเราๆ พูดง่ายๆคือคนที่ทำงานเป็นลูกจ้างกินเงินเดือนนี่แหละ ผมก็ยังมีความ เชื่อต่อไปอีกว่าลูกจ้างทุกคนมีฝันที่อยากจะเติบโตก้าวหน้าในหน้าที่การงาน และบางคนยังฝันถึงการเป็นเจ้า ของกิจการแต่... จะมีสักกี่คนที่สามารถสร้างฝันให้เป็นจริงได้ เจ้าของกิจการหลายคน เริ่มต้นชีวิตจากการ เป็นลูกจ้างระดับล่างสุด แต่ด้วยความมานะพยายามสุดท้ายก็กลายเป็นเจ้าของกิจการที่ประสบความสำเร็จได้ ในขณะที่ลูกจ้างอีกหลายคนที่คิดใหญ่ฝันใหญ่ แต่ไปไม่ถึงดวงดาว เหตุผลสำคัญคือ "ใจร้อน" ไม่อยากเห็น ตัวเองเป็นเจ้าของกิจการตอนอายุหกสิบ โดยเฉพาะลูกจ้างรุ่นใหม่ เช่น พอคิดอยากจะเป็นเจ้าของกิจการ แทนที่จะหาประสบการณ์จากการทำงานให้มากพอ ก็คิดที่จะเติบโตทางลัด โดยการร่วมลงทุนกับเพื่อนๆ หรือการนำเงินก้อนหนึ่งที่ได้จากการออกจากงานไปลงทุนทำกิจการ คนที่โชคดีก็พอมีบ้าง แต่ส่วนใหญ่ไป ไม่รอดเพราะขาดประสบการณ์ เพราะคิดใหญ่และทำใหญ่เท่ากับที่คิด เผลอๆทำใหญ่กว่าที่คิดเสียอีก เหมือน กับคนมีเงินอยู่สองแสนบาทคิดจะตกแต่งบ้านใหม่ให้อยู่ในงบสองแสน เชื่อหรือไม่ครับว่าพอลงมือทำจริงๆ ค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นมักจะเกินงบหรือที่มักจะเรียกกันว่างบบานปลายนั่นเอง เช่นเดียวกันกับการทำสิ่งต่างๆ ถ้าเราคิดใหญ่ระดับไหน สิ่งที่ลงมือทำจริงมันจะยิ่งมีภาระใหญ่กว่าที่เราคิด เพราะบางเรื่องเรายังคิดไม่ถึง จะเจอก็ต่อเมื่อลงมือทำ

ผมอยากจะเปรียบเทียบให้เห็นว่าการที่เราเร่งรีบทำอะไรเร็วกว่าเวลาที่ควรจะเป็นเหมือนกับการที่เราเพาะ ชำต้นกล้าเราเรารีบนำหน่อหรือกล้าไม้เหล่านี้ออกไปปลูกในแปลงปลูกจริงก่อนเวลาที่เหมาะสมแล้ว โอกาส ที่จะรอดจากแสงแดด ศัตรูพืชคงจะยากมากนะครับ ดังนั้น ถ้าใครคิดจะทำอะไร แน่นอนว่าการคิดใหญ่เป็น สิ่งที่ดีแต่การเริ่มต้นหรือลงมือทำใหญ่เลยนั้น ย่อมมีความเสี่ยงสูงมากเช่นกัน

สำหรับข้อคิดเกี่ยวกับการคิดใหญ่ แต่ไม่ควรเริ่มต้นใหญ่ ผมใคร่ขอแนะนำเป็นข้อๆดังนี้



คิดให้ใหญ่ คิดให้กว้าง คิดให้ลึก
ถ้าเราต้องการจะทำอะไร ขอให้คิดถึงภาพใหญ่ไว้ก่อนเสมอ เพราะการที่เราสามารถมองภาพใหญ่ ได้จะช่วยให้เราเข้าใจสิ่งที่เราอยากจะทำได้ดีกว่า เช่น ถ้าเราต้องการจะเปิดกิจการร้านขายกาแฟ เล็กๆสักหนึ่งร้านในหมู่บ้าน เราไม่ควรมองภาพแค่ร้านขายกาแฟที่มีอยู่ในหมู่บ้านที่เราอยู่เท่านั้น แต่จะต้องมองไกลออกไปข้างนอก มองกว้างไปถึงธุรกิจที่เกี่ยวเนื่องกับร้านขายกาแฟ มองลึกลงไป ถึงเทคนิคกลยุทธ์ในธุรกิจกาแฟให้ได้ก่อน ก่อนที่จะคิดลงมือทำ ถ้าเราเป็นลูกจ้าง แล้วเราฝันอยาก จะเป็นผู้บริหารระดับสูง เราก็ไม่ควรมองแค่เพียงตำแหน่งบริหารในองค์กรของเรา แต่จะต้องมอง ออกไปยังองค์กรอื่น มองไปยังสายงานอื่น มองลึกลงไปถึงแนวทางในการไต่เต้า ไปสู่ตำแหน่ง ระดับสูงเหล่านั้นก่อนเสมอ



คิดจากเล็กไปหาใหญ่ และคิดจากใหญ่กลับมาหาเล็ก
เทคนิคการคิดใหญ่นั้นเป็นสิ่งที่ดี แต่ควรจะคิดสวนกลับ ใครเริ่มคิดที่ภาพใหญ่ก็ควรจะคิดสวน ทางกลับมาหาภาพเล็กอีกครั้งหนึ่ง ใครเริ่มคิดจากภาพเล็กก่อน ก็ควรจะขยายความคิดออกไปสู่ ภาพใหญ่ด้วยเพราะการคิดแบบนี้จะช่วยกรองความคิดของเราให้ใกล้เคียงกับความเป็นจริงใน สิ่งที่เราต้องการจะทำมากยิ่งขึ้น นอกจากนี้ยังจะช่วยให้เราเข้าใจถึงความสัมพันธ์ของความฝัน (ภาพใหญ่)กับความจริง(สิ่งเล็กๆที่เราจะเริ่มทำ)ได้ชัดเจนมากยิ่งขึ้น ถ้าจะให้ดีไปกว่านี้ ก็ควรจะ คิดย้อนไปย้อนมาระหว่างภาพใหญ่กับภาพเล็กหลายๆรอบ เพื่อให้เกิดการตกผลึกทางความคิดมากยิ่งขึ้น



ทำพิมพ์เขียวทางความคิดจากเล็กไปสู่ใหญ่
เมื่อได้ผลึกทางความคิดมาเรียบร้อยแล้ว ก็ให้วางแผนจัดทำพิมพ์เขียวของการนำความคิดไปปฏิบัติ โดยมีการกำหนดลำดับขั้นตอนของกิจกรรมแต่ละอย่างไว้อย่างเป็นระบบ อะไรควรจะทำก่อน-หลัง เหมือนกับเราทำพิมพ์เขียวเพื่อสร้างบ้านสักหลังหนึ่งที่จะต้องให้โครงสร้างทั้งหมด และรู้เลยว่าจะต้อง เริ่มต้นทำจากตรงไหนก่อน และเฟสแรกที่จะทำทำแค่ไหน ถ้าจะต่อเฟสสองจะสามารถต่อกันได้อย่างไร



คิดใหญ่ แต่เริ่มต้นทำจากจุดเล็กๆก่อน
ถ้าพิมพ์เขียวที่ทำไว้ดี การลงมือทำก็ง่ายขึ้น ในขณะที่ลงมือทำกิจกรรมแต่ละชิ้นแต่ละอย่างขอให้จดจ่อกับ กิจกรรมนั้นๆ อย่ามัวแต่ไปกังวลกับภาพใหญ่เสียก่อน เหมือนกับการที่เราเริ่มลงมือก่ออิฐที่ละก้อน ขอให้จดจ่อกับการก่ออิฐก้อนนั้นๆ อย่าเพิ่งไปคิดว่าเราก่ออิฐก้อนนี้แล้ว บ้านเราจะออกมาสวยหรือไม่
สรุป การคิดใหญ่ ไม่คิดเล็กนั้นถือเป็นสิ่งที่ดี แต่ถ้าเราขาดด้อยประสบการณ์ เราไม่ต้องการความเสี่ยงในชีวิตมาก ก็น่าจะเริ่มลงมือทำจากสิ่งเล็กๆก่อน ด้วยเหตุผลสองประการคือ ถ้าสิ่งเล็กๆที่ลงมือทำประสบความสำเร็จก็จะช่วย เป็นเชื้อเพลิงกำลังใจให้ชีวิตเรา ยิ่งงานชิ้นเล็กๆประสบความสำเร็จมากเท่าไหร่ เชื้อเพลิงกำลังใจก็ยิ่งมากขึ้นเท่านั้น ในทางกลับกันถ้างานชิ้นเล็กๆประสบความล้มเหลวก็ไม่เกิดผลกระทบต่อความฝันของเรามากนัก ยังพอมีเวลาแก้ตัว ยังไม่ท้อเท่าไหร่ ไม่เหมือนกับการคิดใหญ่ ทำใหญ่และล้มเหลวครั้งใหญ่ ดังนั้น การคิดใหญ่แต่เริ่มต้นจากสิ่งเล็กๆ ก่อนก็น่าจะเป็นแนวทางให้ท่านผู้อ่านสร้างเส้นทางสู่ความสำเร็จได้อย่างมั่นคงและยั่งยืนนะครับ


ตีพิมพ์ลงคอลัมน์ "โลกนักบริหาร" หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ

ฉบับวันพุธที่ 26 มกราคม 2548
http://www.peoplevalue.co.th/

วันพฤหัสบดีที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2553

ก้าวที่ 3 สู่ความสำเร็จในโลกเครือข่าย..ความเชื่อมั่น

Attraction Marketing ตอนที่ 11

ก้าวที่ 3 สู่ความสำเร็จในโลกเครือข่าย..ความเชื่อมั่น

ผมเริ่มต้นทำธุรกิจด้วยความหวังว่า ฉันจะต้องรวยอย่างที่คนอื่นๆ เขาทำได้ ผมมีระบบที่ดีทำงานให้ บริษัทที่เข้าร่วมก็สุดยอด ผมมีอัพไลน์ที่เก่งสอนงานอยู่เสมอ คิดไว้เสมอว่าอัพไลน์ทำได้ ฉันก็ต้องทำได้ เวลาผ่านไป เดือนแรกผมสปอนเซอร์คนไม่ได้เลย ทุกๆ วันเต็มไปด้วยความหวังว่าพรุ่งจะต้องสปอนเซอร์คนได้ พอเริ่มสปอนเซอร์คนได้บ้าง แต่ในที่สุดก็ยังล้มเหลวเหมือนเดิม เพราะรายได้ไม่พอกับรายจ่าย ....จนวันหนึ่งผมได้เรียนรู้ว่า

ธุรกิจที่ดีที่สุด หรือแผนการตลาดที่ดีที่สุดนั้นไม่ช่วยอะไรเราเลย ถ้าเราไม่รู้ว่า สิ่งที่นำไปสู่ความสำเร็จในโลกธุรกิจเครือข่าย คือการสร้างความสัมพันธ์ และความเชื่อมั่นระหว่างบุคคล

ความสัมพันธ์จะเกิด ก็เมื่่อความเชื่อมั่นระหว่างคนสองคนถูกเติมเต็ม ด้วยเหตุนี้เองทำให้นักธุรกิจเครือข่าย 99 % ถูกสอนให้ชวนญาติ พี่น้อง และเพื่อนฝูง ที่รู้จักเป็นเป้าหมายแรกในชักชวนให้เข้าทำธุรกิจ เพราะง่ายที่จะสร้างความสัมพันธ์ด้วย เพราะรู้ว่าการชวนคนที่ไม่รู้จัก ให้มาร่วมทำธุรกิจด้วยนั้นมันยากลำบากมากแค่ไหน

ความเชื่อมั่นระหว่างบุคคลที่ไม่รู้จักกันเลยจะเริ่มสร้างจากที่ไหน?

คุณคิดว่าทำไม? ประชาชนคนไทย หรือ ชาวต่างชาติที่ไม่ใช่คนไทย ถึงรักเคารพเทิดทูนพราะเจ้าอยู่หัว เพราะ เราถูกสอนมาให้เคารพพระมหากษัตริย์ หรือ ท่านเป็นพ่อผู้ทรงธรรม ที่เสียสละทุกอย่างเพื่อทำให้ประชาชนที่เปรียบประดุจลูกของท่าน อยู่ดีกินดีมีความสุข

ทำไม? คนมากมายจีงอยากเป็นลูกศิษย์ ของพระเกจิอาจารย์ หรือพระสงค์ที่ปฎิบัติดี, ปฎิบัติชอบ ด้วยทั้งๆ ที่ไม่รู้จักกัน เพราะว่าท่านสอนให้คนเป็นคนดี ท่านเป็นแนวทางที่ดีให้ปฏิบัติตาม หรือเพราะท่านบังคับให้เป็น

ทำไม? พุทธศาสนิกชน หรือคนที่ไม่ใช่พุทธศาสนิกชน ถึงเคารพ และปฎิบัติตาม คำสอนขององค์พระสัมสัมพุทธเจ้าทั้งๆ ที่ไม่มีโอกาสได้พบกับพระองค์

ทำไม ? เด็กนักเรียนจึงต้องไปเรียนพิเศษกับ อาจารย์ หรือติวเตอร์ที่เก่งๆ


ความลับก็คือ การเป็นผู้ให้ก่อน.... ให้ในสิ่งที่มีประโยชน์แก่ผู้รับ ให้ในสิ่งที่จะช่วยแก้ปัญหาให้กับผู้ที่ต้องการ ยิ่งให้มากก็จะได้รับมากเช่นกัน

แล้วในการทำธุรกิจเครือข่ายเราจะให้อะไรใครได้บาง....เมื่อจุดประสงค์ของเราคือการขาย ต้องสปอนเซอร์คนให้ได้ ถูกสั้งสอนมาว่า ต้องปิดการขายให้ได้ ปิดไม่ได้ไม่ต้องสนใจ ไปหาคนใหม่ ให้เราทำการตลาดด้วย เมื่อสปอนเซอร์คนได้ คนเหล่านั้นก็จะถูกสอนให้ทำซ้ำ้ ๆ ในสิ่งที่กล่าวมาแล้ว... การให้ก่อนจึงเป็นเรื่องยากที่จะเกิดขึ้นในการตลาดแบบเก่าๆ

ก้าวที่สองสู่ความสำเร็จในโลกเครือข่าย การจัดการเวลา

Attraction Marketing ตอนที่ 10

ก้าวที่สองสู่ความสำเร็จในโลกเครือข่าย การจัดการเวลา

การจัดการเวลา ด้วยเทคนิคอะไรสำคัญกว่าให้ทำก่อน

หลายครั้งที่ชีวิตเราวุ่นวายกับกิจกรรมต่างๆ ที่เกิดจากการกระทำของเรา หรือจากคนอื่นก็ตาม สิ่งที่ทำให้เราเสียสมาธิ ทำให้สิ่งที่เราทำไม่บรรลุเป้าหมาย และเสียเวลาที่ีมีค่่าไปกับกิจกกรรมที่ไม่ควรทำ

หลายครั้งที่เราสับสนว่าควรจะทำอะไรก่อน ระหว่างการโฆษณาเพื่อโปรโมทธุรกิจเครือข่ายของเรากับการช่วยเหลือทีมงานแก้ปัญหา หรือ การรับโทรศัพท์สายซ้อนที่เข้ามาระหว่าการโทรสปอนเซอร์คน และอื่นๆอีกมากมาย



วันนี้ผมมีเคล็ดลับการจัดการปัญหาที่ยุ่งเยิงในชีวิตให้หายไป ภายในเวลา 15 นาที กับเคล็ดลับการจัดการเวลาแบบ "อะไรสำคัญกว่า...ให้ทำก่อน" โดยเราจะแบ่งกิจกรรมที่ต้องทำ ออกเป็น 4 หัวข้อ



1. เรื่องสำคัญ...ที่เร่งด่วน เป็นเรื่องที่ต้องได้รับการจัดการทันที ไม่สามารถผ่อนปรนได้เลย เรื่องวิกฤตต่างๆ หรือปัญหา ที่ต้องได้รับการแก่ไข เช่นการจัดการกับลูกค้าที่กำลังโกรธจัด หรือ การเตรียมงานที่มีกำหนดเวลาและเส้นตาย งานที่ได้รับมอบหมายให้ทำ หรือ สิ่งที่ต้องทำเพื่อความอยู่รอด

2. เรื่องสำคัญ...ที่ไม่เร่งด่วน เป็นสิ่งที่ต้องทำ แต่อยู่ภายใต้เงือนไขที่ผ่อนปรนได้ เช่น การวางแผนงานเลี้ยงลูกค้า หรือการวางแผนงานของไตรมาสต่อไป หรือ การนัดประชุมเสนองานกับลูกค้า การออกไปสัมนานอกสถานที่ หรือการไปเข้าคอร์สพัฒนาตัวเอง

3. เรื่องที่ไม่สำคัญ...ที่เร่งด่วน เป็นเรื่องที่เราคิดว่าเร่งด่วน ซึ่งเป็นเงาสะท้อนของกิจกรรมข้อที่ 1 ที่เป็นเรื่องสำคัญของผู้อื่นที่มาเกี่ยวข้องกับชีวิตเรา เช่นเสียงโทรศัพท์ที่ดังขึ้น พร้อมการปรับทุกข์จากเพื่อนรัก หรือ แฟนโทรนัดกินข้าว หรือ การประชุมที่ไม่ได้นัดหมาย หรือการมาเยี่ยมของแขกที่ไม่ได้นัดล่วงหน้า หรือ การเตรียมตัวไปประชุมผู้ปกครองของลูก

4. เรื่องไม่สำคัญ...ที่ไม่เร่งด่วน เป็นกิจกรรมที่จำกัดไว้ด้วย ความเสียเวลาอันมีค่า แต่เป็นกิจกกรรมที่เราชอบทำที่สุด เช่น การเล่น MSN หรือ Chat เวลาทำงาน หรือการออกไปชอปปิง หรือการโทรไปคุยเล่นกับเพื่อน อ่าสนอีเมลล์ขยะ หรือการท่องโลกอินเตอร์เนท หรือการดูโทรทัศน์




มาถึงตอนนี้ท่านทั้งหลาย คงทราบถึงการจัดการกับกิจกรรมใดที่ควรทำ และไม่ควรทำ เพื่อเวลาที่มีค่าของคุณมา หยุดวิตกกังวลกับงานที่กองสุ่มอยู่ แล้วมาจัดการจัดการปัญหากับเรื่องยุ่งๆ ในการทำงานกันเถอะพวกเรา

มนุษยสัมพันธ์ ก้าวแรกสู่ความสำเร็จในโลกเครือข่าย

Attraction Marketing ตอนที่ 9

มนุษยสัมพันธ์ ก้าวแรกสู่ความสำเร็จในโลกเครือข่าย

คุณคิดว่าคุณสมบัติใดที่ทำให้นักธุรกิจเครือขา่ยระดับแนวหน้า อย่างคุณ นิติ สว่างทรัพย์ แห่งเอเจลหรือ หรือผู้นำที่มีรายได้หลัก แสน- ล้านบาทในการทำธุรกิจเครือข่ายในบริษัทต่างๆ แตกต่างจากนักธุรกิจมือใหม่ ????

จะเกิดอะไรขึ้น เมื่อมีแผนการตลาดที่ดีที่สุด หรือแผนรายได้จ่ายมากที่สุด เครื่องมือที่ดีที่สุด หรือบริษัทที่มีสาขาทั่วโลก แต่ ไม่รู้ว่าจะคุยกับคนแปลกหน้่าอย่างไร หรือกลัวที่จะคุยกับผู้มุ่งหวัง หรือแม้กระทั่งญาติพี่น้อง เกี่ยวกับการทำธุรกิจ....

สิ่งที่ 99% หรือมนุษย์ ทั่วไปกลัว ก็คือการต้องคุย หรือ ติดต่อกับคนแปลกหน้า, การเริ่มสร้างความสัมพันธ์ กับคนแปลกหน้า ยิ่งเป็นนักธุรกิจเครือข่ายด้วยแล้ว การโทรไปชวนคนเข้าทำธุรกิจ หรือ การออกไปเจอกับผู้มุ่งหวังเป็นครั้งแรก นั้น เปรียบเหมือนฝันร้ายดีๆ นั้นเอง

สิ่งที่จะสร้างความแตกต่างระหว่างนักธุรกิจมืออาชีพ หรือมือใหม่ในเวลาเผชิญหร้าผู้มุ่งหวังก็คือ

มนุษยสัมพันธ์ที่่ดี และการรู้จักเริ่มต้นการสนทนา

เพราะคนที่มนุษยสัมพันธ์ดี เป็นเหมือนสว่านที่เจาะกำแพงที่กั้นระหว่างเรา กับผู้ที่เราจะสร้างความสัมพันธ์ด้วย เป็นก้าวแรกในการสร้างความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล ที่นำไปสู่ความสำเร็จ ซึ่งสิ่งที่มือใหม่มักจะทำก็คือตรงดิ่งเข้าไปในเรื่องธุรกิจ เพื่อปิดการขายให้เร็ว หรือพูดแนะนำธุรกิจด้วยการชักแม่น้ำทั้งห้า เพื่อหว่านล้อมผู้มุ่งหวัง

มนุษยสัมพันธ์ และการเริ่มต้นการสนทนาที่ดี นั้นไม่ใช่คุณสมบัติส่วนบุคคล แต่เป็นสิ่งที่ฝึกหัดกันได้ และคนที่มีมนุษยสัมพันธ์ที่ดีก็ไม่จำเป็นว่าต้องมีหน้าตาดี รูปร่างดี หรือ แต่งกายดี เพราะสิ่งที่สำคัญระหว่างคู่สนทนา นั้นก็คือก็ความจริงใจที่สื่อออกไป และประโยชน์ที่จะได้รับจากการสนทนามากกว่า ความประทับใจจากรูปลักษณ์ หรือ คำเยินยอที่เกินจริง

คุณสมบัติของนักสนทนาที่ดี

1. การใช่คำพูดที่ดี ถูกกาละเทศะ และรู้จังหวะในการพูด
2. รู้จักขอบเขตของความสัมพันธ์ที่จะสร้าง
3. รับรู้รับฟังผู้ที่สนทนาด้วยอย่างตั้งใจ
4. มองโลกหลายมุม และพร้อมที่จะยอมรับควสามคิดผู้อื่น
5. รู้จักสำรวจข้อบกพร่อง พร้อมที่จะปรับปรุงตนเอง
6. ต้องจริงใจกับคู่สนทนาด้วย



เพราะธุรกิจเครือข่ายคือธุรกิจจากการสร้างความสัมพันธ์ คุณสมบัติข้อแรกที่นักธุรกิจเครือข่ายต้องเรียนรู้คือ การมีมนุษยสัมพันธ์ที่ดี และรู้จักที่จะสนทนาให้ถูกที่ถูกเวลา

.ผู้มุ่งหวังต้องการอะไร...

Attraction Marketing ตอนที่ 8

...ผู้มุ่งหวังต้องการอะไร...

ประเด็นสำคัญวันนี้...สิ่งที่ผมอยากให้ท่านนักธุรกิจเครือข่ายทั้งหลายต้องรู้ ต้องเข้าใจคือมนุษย์ต้องการอะไร.... ผู้มุ่งหวังมองหาอะไร?

จากประสบการณ์การทำงานในโลกธุรกิจเครือข่ายของผม ที่ล้มเหลวไม่เป็นท่า ทำให้ผมได้เรียนรู้ว่าสิ่งที่สำคัญที่สุดในการทำธุรกิจเครือข่ายให้ประสบความสำเร็จ คือ การสร้างความสัมพันธ์ และการเข้าใจความต้องการของมนุษย์ เพราะถ้าไม่เรียนรู้เรื่องเหล่านี้ ก็สมัครคนไม่ได้ สมัครคนไม่ได้ก็ไม่มีรายได้ แล้วก็ล้มตายไปจากสุดยอกดธุรกิจทั้งหลาย อย่างที่คน 99% ในโลกธุรกิจเข้าเป็นกัน

ผู้ชี่ยวชาญทางด้านนักมานุษยวิทยา ได้แบ่ง ระดับความต้องการของมนุษย์ ตามทฤษฏีลำดับขั้นความต้องการของมนุษย์

( Maslow’s Hierarchy of Needs) ออกมาเป็น 5 ระดับ

1. ความต้องการทางด้านร่างกาย (Physiology Needs) เป็นความต้องการขั้นพื้นฐานของมนุษย์ หรือสิ่งมี ชีวิต ที่ต้องมีการเติมเต็มไม่ให้ขาด เพราะเป็นสิ่งสำคัญในการดำรงชีวิตให้อยู่ได้ เกิดขึ้นเช่น อ๊อกซิเจน, อาหาร, น้ำดื่ม , การพักผ่อนนอนหลับ หรือ ความต้องการทางเพศ ถ้าขาดสิ่งเหล่นนี้ไปหรือมีอยู่อย่าง ไม่พอเพียงแล้ว ความต้องการด้านอื่นในระดับที่สูงกว่าก็จะไม่เกิดขึ้น

ซึ่งความต้องการหลักของนักธุรกิจเครือข่ายต้องการ ก็คือรายได้ ถ้าธุรกิจไหนสร้างรายได้มหาศาลให้

กับคนที่ทำแล้ว หรือวิธีการไหนที่ทำให้เขาสร้างรายได้ืั้ต้องการแล้ว ก็จะแย่งกันเข้าไปทำ ซึ่งทำให้ทุก บริษัทเครือข่ายโปรโมทแผนการสร้างรายได้ หรือ ค่าคอมมิชชั่น หรือโบนัสต่างๆ เพื่อดึงดูดให้คนเข้า มาสนใจ เข้ามาทำธุรกิจด้วยความตื้นเต้น และความอยากได้เงินมหาศาลอย่างที่คนอื่นทำได้

แต่จากสถิติคน 99 % จะเลิกทำธุรกิจเครือข่าย ภายในเวลา 1-3 เดือน เพราะไม่มีรายได้จาก การทำ ธุรกิจ หรือ สร้างรายได้ไม่พอกับรายจ่ายในการทำธุรกิจ เพราะไม่รู้วิธีการสมัครคน หรือมีระบบการ ทำงานที่ไม่มีประสิทธิภาพพอ

2. ความต้องการความปลอดภัย ( Safety Needs ) เมื่อความต้องการทางร่างกายได้ถูกเติมเต็ม แล้วความ ต้องการขั้นต่อไปคือความต้องการความปลอดภัย ความมั่นคง ซึ่งมนุษย์นั้นจะเป็นผู้มองหาความมั่นคง ในทุกเรื่องในการดำเนินชีวิต หรือกับเหตุการที่เผิชญอยู่ของเขาเหล่านั้น เช่น ความมั่นคงในการทำงาน สุขภาพ หรือรายได้

ความมั่นคงในการทำธุรกิจเครือข่าย ที่มองเป็นรูปธรรมได้ก็คือ ตัวบริษัทที่เราจะเข้าร่วม เช่น ชื่อเสียง ของบริษัท, ความมั่นคงของบริษัท, บริษัทเปิดมานานหรือยัง, มีบริษัทหรือศูนย์ธุรกิจอยู่ในเมืองไทย หรือไม่, ประสบการณ์ในโลกธุรกิจเครือข่ายของผู้นำธุรกิจ ซึ่งนักธุรกิจเครือข่ายทั้งหลายต้องให้ราย ละเอียดเหล่านี้ให้ผู้มุ่งหวังได้อย่างถูกต้องเมื่อถูกสอบถาม

ซึ่งคำถามยอดนิยมในธุรกิจเครือข่ายของผู้มุ่งหวังถาม เพราะเกิดจากความไม่มั่นใจในการ ทำธุรกิจ เครือข่าย เช่น ทำเงินได้จริงอย่างที่บอกหรือเปล่า?, คุณทำเงินได้เท่าไหร่แล้วจากธุรกิจนี้? หรือถ้า คุณสร้างรายได้ 6 -7 หลักอย่างที่บอกได้แล้ว ค่อยมาคุยกันใหม่? ต้องสมัครคนหรือ ต้องขายของหรือ0 เปล่า? ซึ่งเมื่อ ผู้มุ่งหวังไม่ได้รับคำตอบอย่างที่คิดไว้ หรือไม่ได้รับการตอบสนองที่พึงพอใจอย่างที่ บอกไว้ โอกาสที่จะถูกปฎิเสธก็จะมีสูลขึ้นไปด้วย

3. ความต้องการความรักและการเป็นเจ้าของ ( Belongingness and love Needs) ความต้องการลำดับต่อไป ซึ่งเป็นสิ่งที่ทำให้มนุษย์อยู่ร่วมกัน เป็นสังคม และมีการสร้างความสัมพันธ์ระหว่าสงบุคคล ก็คือความรัก และการเป็นเจ้าของ การได้รับการยอมรับจากสังคม หรือได้รับการดูแลเอาใจใส่ ซึ่งมนุษย์จะรู้สึกเจ็บ ปวดเมื่อถูกทอดทิ้ง หรือไม่ได้รับการยอมรับของสังคม ไม่มีเพื่อน และไม่ได้รับการนับถือ หรือยกย่อง ซึ่งกันและกันในครอบครัว คนรัก หรือระหว่างเพื่อนแล้ว ถ้ามนุษย์ไม่ได้รับการเติมเต็มในเรื่องนี้ แล้วสิ่ง ที่ก่อให้เกิดดความรู้สึกว่าตัวเองไม่มีคุณค่า ชีวิตล้มเหลว ไม่อยากทำอะไรต่อไป สิ้นหวังหมดกำลังใจ จนอาจรุนแรงถึงการฆ่าตัวตายได้

ในการทำธุรกิจเครือข่ายแล้วความต้องการลำดับที่3 นี้ จะเป็นทางด้านการสร้างความเชื่อ มั่น หรือ การสร้างความสัมพันธ์ระหว่างบุคคล การดูแลและใส่ใจระหว่างอัพไลน์ กับดาวไลน์ก็ดี หรือ ระหว่างผู้ มุ่งหวัง กับอัพไลน์ก็ดี ซึ่งปัญหาที่เกิดขึ้นระหว่างนักธุรกิจเครือข่าย กับผู้เข้าร่วมธุรกิจที่มาใหม่ คือ เมื่อเข้าร่วมธุรกิจแล้วอัพไลน์ก็หายไป หรือไม่ได้การแนะนำวิธีการทำงานที่ถูกต้อง

4. ความต้องการได้รับการยกย่องนับถือยกย่อง ( Self-Esteem Needs) ซึ่งเป็นแรงผลักดันจากความต้องการ ในลำดับความต้องการขั้นที่ 3 หลังจากที่ได้รับความรักจากผู้อื่นแล้ว ซึ่งการนับถือยกย่องจากสังคมก็จะ เกิดขึ้นอย่างอัตโนมัติซึ่ง การนับถือยกย่องจะแยกย่อยไปได้เป็น 2 ส่วนหลักๆ

การนับถือตัวเอง ( Self- respect ) ความเชื่อมั่นและศรัทธาในตนเอง เป็นกุญแจสำคัญแห่งความประสบความสำเร็จในทุกด้าน เป็นแรงกระตุ้น ซึ่งก่อให้ความรู้สึกว่ามีคุณค่าแก่ผู้อื่นหรือมีประโยชน์กับผู้อื่น ซึ่งการนับถือตัวเองจะนำไปสู้ความสำเร็จในการทำงานและก่อให้เกิดความเป็นผู้นำในตัวบุคคลนั้น ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่มีอยู่ในตัวของนักธุรกิจที่ประสบความสำเร็จอย่าง บิล เกตต์ เจ้าของ ไมโครซอฟ ,โดนัล ทรัมพ์ เจ้าพ่ออสังหาริมทรัพย์ระดับโลก หรือ สตีฟจ๊อบเจ้าของบริษัทแอปเปิล หรือผู้นำในธุรกิจ เครือข่าย ผู้ที่เป็นพ่อทีม แม่ทีม ในธุรกิจต่างๆ ที่สร้างรายได้มหาศาล ซึ่งในมุมของโลกธุรกิจเครือข่าย แล้ว 95 % ของคนที่จะเข้าร่วมธุรกิจนั้นหรือ จะกลัวการ สมัครคน หรือ ขายสินค้า หรือการต้องโทร ติดต่อคนก็ดี เพราะไม่มีความมั่นใจว่าตัวเองจะทำได้ และสำหรับนักธุรกิจมือใหม่จะสูญเสียความ มั่นใจ หลังจากที่ถูกปฎิเสธ จากผู้มุ่งหวังสัก 5- 10 ครั้ง และจะสูญเสียความต้องการทำธุรกิจหลังจากที่ ถูกปฎิเสธอย่างต่อเนื่อง



ความต้องการยกย่องนับถือจากผู้อื่น ( Esteem from other Needs ) คือ ความต้องการกียรติยส ชื่อ เสียง ได้รับการชมเชย การยอมรับจากสังคม การยกย่องจากผู้คนรอบข้างอย่างจริงใจ หลังจากการ ทำงานอย่างพากเพียรนั้น เป็นดั่งยาวิเศษ ที่ทำให้ความสัมพันธ์แน่นเฟ้นขึ้น หรือสร้างความเชื่อมั่น และ ศรัทธาในตัวบุคคลให้สูงขึ้น


5. ความต้องการที่ตอบสนองความต้องการที่แท้จริงของตัวเอง ( Self-Actualization Needs ) เป็นความ ต้องการขั้นสูงสุดที่เกิดขึ้น เมื่อความขั้นตอนพื้นฐานที่กล่าวมาแล้วถูกเติมเต็ม มนุษย์ปราถนาที่จะ เข้าใจตัวเองมากกว่าสิ่งใดสนใจในเรื่องของตนเอง มากกว่าสิ่งใดในโลก มนุษย์อาจใช่เวลาทั้งชีวิต สูญเสียเงินทองมากมาย เพียงเพื่อค้นหาว่าตัวเองต้องการอะไร และการได้ลิม้รสชาติแห่งวความสุขที่ ได้รับซึ่งความเข้าใจในตนเองอย่างแท้จริง คือการเติมเต็มความปราถนาในทุกสิ่งทุกอย่างที่มนุษย์คน หนึ่งต้องการ และ การบรรลุถึงจุดสูงสสุดแห่งศักยภาพของตนเอง อย่างเช่นศิลปินที่สร้างผลงานไป เรื่อยๆ เพียงเพื่อได้รับผลงานที่ดีที่สุด หรือ นักกีฬาที่แย่งกันเอเป็นที่ 1 หรือ นักธุรกิจที่ประสบความ สำเร็จ ที่ทำงานอย่างไม่มีวันหยุด เพื่อต้องการเป็นคนที่รวยที่สุด ทั้งที่มีทรัพย์สินมากที่สุด ความ เข้าใจตัวเอง เป็นบริบทหนึ่งของการสร้างความสบูรณ์ที่สุดของชีวิตคนๆ หนึ่งเท่านั้นเอง

ซึ่งการเติมเต็มความต้องการนี้ ในการทำธุรกิจเครือข่ายก็จะเป็นการช่วยเหลือ แนะนำวิธีการทำธุรกิจที่ ถูกต้อง หรือช่วยดาวไลน์ หรือผู้ที่อยู่ในสายงานสปอนเซอร์คนได้

สิ่งที่ทำให้นักธุรกิจเครือข่ายล้มเหลวในการสปอนเซอร์คน คือตอบไม่ตรงคำถามที่ผู้มุ่งหวังอยากจะรู้ หรือ ไม่ตอบสนองความต้องการของผู้มุ่งหวัง เพราะ ต้องการเพียงจะขายโอกาสทางธุรกิจของตัวเอง เพื่อตอบสนองแต่ความต้องการของตัวเองเท่านั้น

เพื่อความสำเร็จในการสปอนเซอร์ผู้มุ่งหวัง เป็นนักธุรกิจเครือข่าย, นักธุรกิจออนไลน์ - ออฟไลน์, นัก ธุรกิจขายตรง ที่ผู้มุ่งหวังแย่งกันเข้าร่วมธุรกิจด้วย "จงเรียนรู้วิธีการเข้าถึงความต้องการของบุคคลที่ ท่านติดต่อด้วย เติมเต็มสิ่งที่เข้าต้องการ "

คุณค่าของเวลา

1 nick vujicic นิค วูจิซิค คนพิการหัวใจนักสู้ บรรยายไทย MP4

ไขความลับสู่ความมั่งคั่ง The Secret To Wealth

วันพฤหัสบดีที่ 29 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

ทำไม คนญี่ปุ่นจึงไม่ดื่มชาเขียวแช่เย็นอย่างเด็ดขาด


เรื่องจริงที่คนไทยไม่รู้............... 
ภาพประกอบอินเตอร์เน็ต
ชาเขียว เป็นชาที่คนญี่ปุ่นรู้จักกันมานานกว่า 100 ปี ในขณะที่คนไทยเพิ่งรู้จัก กันไม่เกิน 10 ปีมานี้เอง คนญี่ปุ่นนิยมดื่มชาเขียวร้อนร้อนกัน 
เพราะได้พิสูจน์ แล้วว่าชาเขียวร้อนมีคุณสมบัติลดอนุมูลอิสระที่เป็นพิษในร่างกายคนเราให้ขับออก มาทางอุจจาระ และขับไขมันส่วนเกินออกมาทางปัสสาวะและอุจจาระ 
ชาเขียวชึ่งทำให้ร่างกายสามารถขับพิษและลดไขมันส่วนเกินออกจากร่างกาย อันเป็นคุณสมบัติเฉพาะของชาเขียวร้อน ที่คนญี่ปุ่นนิยมดื่มกันตั้งแต่เด็กจนแก่ แต่คนไทย นิยมดื่มชาเขียวแช่เย็น 

ซึ่งคนไทยส่วนมากไม่เคยรู้จักคุณสมบัติที่แท้จริงของชาเขียวเลย ทำให้คนญี่ปุ่นรุ้สึกขบขันในใจแถมหัวเราะเยาะในใจว่าในอนาคตอันใกล้นี้ คนไทยจะมีร่างกายที่อ่อนแอกว่าคนญี่ปุ่น เพราะอะไรงั้นหรือ...
เพราะว่าชาเขียวที่มีคุณอนันต์นั้น ย่อมมีโทษมหันต์เช่นกัน เพราะชาเขียว จะมีประโยชน์ต่อร่างกายในขณะที่ร้อนอยู่เท่านั้น ในทางกลับกันหากดื่มชาเขียวตอนที่เย็นแล้วกลับทำให้เกิดโทษต่อร่างกาย กล่าวคือ การดื่มชาเขียวแช่เย็น นอกจากไม่ช่วยในการลดอนุมูลอิสระสารพิษออกจากร่างกายได้แล้วยังก่อให้เกิดการเกาะตัวแน่นของสารพิษดังกล่าวอันเป็นสาเหตุของมะเร็ง 
นอกจากนี้ชาเขียวเย็นยังส่งผลให้ไขมันในร่างกายก่อตัวมากขึ้นตามผนังหลอดเลือด และอุดตันตามผนังลำไส้ ทำให้เกิดโรคร้ายตามมา อาทิเช่น หลอดเลือดหัวใจอุดตัน มะเร็งลำไส้ เส้นเลือดตีบ ฯลฯ เหล่านี้เป็นต้น 

เรายังมีการทดสอบให้เห็นอย่างง่าย ๆและชัดเจนเกี่ยวกับอันตรายที่กล่าวมาเบื้องต้นนี้ให้ท่านเห็นได้ด้วยตนเอง โดยการนำชาเขียวแช่เย็น ยิ่งเย็นยิ่งเห็นชัด นำมาเทลงในชามก๊วยเตี๊ยว จะพบว่าหลังจากเทชาเขียวแช่เย็นลงไปได้ครู่เดียว จะมีคราบไขมันลอยเห็นเป็นคราบบนน้ำซุป หรือเกาะเป็นคราบที่ชามก๊วยเตี๊ยวทันที แล้วร่างกายท่านล่ะ จะเกิดอะไรขึ้นเมื่อดื่มชาเขียวแช่เย็นเข้าไปสยองไหมละ 

ดังนั้นคนญี่ปุ่นจึงไม่ดื่มชาเขียวแช่เย็นอย่างเด็ดขาด แต่จะดื่มชาเขียวร้อนอย่างชาญฉลาด ในขณะที่คนไทยที่คิดว่าตนเองฉลาดกลับดื่มชาเขียวแช่เย็นกันอย่างเอร็ดอร่อย แบบฉล๊าด ฉลาด......

ขอบคุณข้อมูลจาก กรมอนามั

วันพฤหัสบดีที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2553

หัวจดเท้ารักษาเองได้ก่อนไปหาหมอ


หัวจดเท้ารักษาเองได้ก่อนไปหาหมอ
๑. ไขมันในเลือดสูง  แทนที่จะหายามากินให้ปวดหัว ตับพังก็หากระเทียมสดมากินสักวันละ  ๑๐ กลีบกับกินหอมหัวใหญ่สดวันละครึ่งหัว
๒.                      ปวดหัว  ให้หาผักคะน้าหรือปวยเล้ง (แมกนีเซียม) กินวันละ ๕ ขีดและกินปลาทูอีกวันละ ๒ ตัว (น้ำมันปลาลดการอักเสบได้) หรือจะชงโกโก้กินหน่อยก็ช่วยได้ค่ะ



๓.                       เป็นหวัด ไอ จามบ่อย  ให้หมั่นแปรงลิ้นและกินกระเทียม, หอมพริกให้มากเข้าไว้
๔.                       ภูมิแพ้  แค่กินฝรั่งวันละ ๕ ชิ้นกับเมล็ดฟักทองวันละ ๑ กำมือ (สังกะสี)
๕.                       แพ้ฝุ่นละออง  ไรฝุ่น   หาโยเกิร์ตแบบรสธรรมชาติและนมเปรี้ยวไม่หวานจัดมากิน
๖.โรคหืดหอบ ไอเรื้อรัง  กินต้มยำไก่กินหัวหอมใหญ่หอมแดง, ต้นหอมและเอาหอมซุกไว้ใต้หมอน
๗.                      นอนไม่หลับ  ตักน้ำผึ้งกินก่อนนอนสักวันละ  ๒ ช้อนโต๊ะ ถ้าหาน้ำผึ้งไม่ได้ใช้น้ำตาลทราย ๒ช้อนโต๊ะแทน ถ้าอยากให้หลับสบายเพิ่มเติมขี้เหล็กและมะรุมเข้าไปหน่อย
๘.                       ไขข้ออักเสบ  หาปลาเนื้อมันกินวันละ ๒ ขีด เช่นปลาทูปลาสวายปลาแซลม่อนปลาซาร์ดีนปลาทูน่าหรือแม้แต่ปลากระป๋อง
๙. กระเพาะปัสสาวะอักเสบบ่อย  ให้กินน้ำกระเจี๊ยบไม่หวานจัดวันละ ๓ มื้อ หรือน้ำแครนเบอรี่ของฝรั่งในปริมาณเท่ากัน ( เปรี้ยวจัดมาก)
๑๐.ท้องอืด แก๊สมาก ให้กินกล้วยหักมุกปิ้งหรือขิงบ่อย ๆ
๑๑.ท้องผูก  ชงน้ำผึ้งดื่มวันละ ๓ ช้อนโต๊ะและให้กินน้ำมะขามต้มติดเนื้อมาก เช้า เย็น
๑๒.โรคกระเพาะอาหาร  หากล้วยหักมุกปิ้งกิน, กินกล้วยหรือกินผักกระ หล่ำปลีให้มาก
๑๓.เวียนหัว คลื่นไส้ง่าย  ให้หาอาหารทำจากขิงรับประทาน เช่น ปลาผัดขิง ไก่ผัดขิง, น้ำขิงชาขิงหรือเต้าฮวย 
๑๔.วัยทอง วูบวาบ อารมณ์ปรวน  ให้กินปลาทูน่าให้มากและกินเต้าหู้เหลืองวันละ ๑ แผ่น ถ้ากินเต้าหู้แล้วเบื่อให้สลับกับถั่วลิสงวันละ ๑ กำมือก็ได้
๑๕.หงุดหงิดง่าย ให้กินอาหารร่าเริง คือ ข้าวเหนียวดำ ข้าวโพด กลอย กล้วยหอมและปลาทูน่า
๑๖.กระดูกพรุน ให้กินงาดำวันละ ๔ ช้อนโต๊ะ (ได้แคลเซียมเท่ากับเม็ดใหญ่) มะม่วงจิ้มกะปิและสับปะรดซึ่งมีธาตุสมานกระดูดอยู่มาก                    ( แมงกานีส)
๑๗.ความจำไม่ดี ให้กินปลาทูวันละ ๒ ขีด หอยแครงและหอยนางรมซึ่งมีธาตุสังกะสีช่วยสมองได้
๑๘.มะเร็งเต้านม ให้กินบร็อคโคลีหรือคะน้าวันละ ๕ ขีด 
๑๙.มะเร็งปอดทางเดินหายใจ ให้กินเสาวรส  ฝรั่ง  ส้ม  มะนาว  มะขามป้อม  มะละกอ  มะม่วง ให้มากเพราะวิตามินซีช่วยสมานหลอดเลือดในปอดได้ดี แต่ต้องระวังวิตามินเอโดยเฉพาะผู่ที่ยังสูบบุหรี่อยู่
๒๐.ท้องเสีย ลำไส้แปรปรวน กินแอปเปิ้ลเขียววันละ ๑-๒ ผล หรือน้ำแอปเปิ้ลเขียวปั่นทั้งกาก จะเป็นการล้างพิษในตัวด้วย
๒๑.เจ็บอก โรคหัวใจ หลอดเลือดตีบ  กินปลาทะเล  น้ำมันมะกอกเอ็กซ์ตร้าเวอร์จิน  ผลอโวคาโดเพราะเหล่านี้มีไขมันดีไปช่วยขับตะกรันน้ำมันเก่าออก ถ้าชอบดื่มชาให้หาชาเขียวสดมาชงดื่มเองวันละถ้วย
๒๒.ความดันสูง ต้องตัดบุหรี่และอาหารเค็ม ลองหาข้าวโอ๊ตไม่ขัดสีมากินและผักขึ้นฉ่ายสดหรือปั่นก็ได้จะช่วยคุมความดันให้ดีขึ้น
๒๓.เบาหวนถามหา ให้เลี่ยงแป้งกับน้ำตาลและกินผักเขียวจัดอย่างคะน้า  บร็อคโคลี  ผักโขมให้มาก  ถ้าอยากหวานให้กินส้มโอและฝรั่งเพราะมีน้ำตาลอยู่น้อยมาก